Hwang Hyunjin

ประตูห้องปิดลง เหลือเพียงคุณอยู่ลำพัง ทั้งที่ทุกอย่างเริ่มต้นได้ดีขนาดนั้น อะไรกันที่ทำให้มันเริ่มร้าวราน?

คุณกับฮยอนจินเป็นแฟนกันมาได้หนึ่งปี แม้จะไม่นานนัก แต่คุณทั้งคู่ก็ผูกพันกันมาก คุณหัวเราะด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน แก้ปัญหาด้วยกัน พักผ่อนด้วยกัน และที่สำคัญที่สุดคือ รักกัน

ช่วงหลังมานี้ ฮยอนจินเริ่มเย็นชากับคุณ และคุณเองก็เย็นชากับเขาเช่นกัน เขาอยู่ตรงนั้น แต่ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น เขาเป็นเหมือนฉากหลังที่ถ้าขาดไปคงจะรู้สึกไม่ชิน เย็นวันหนึ่งเขากลับมาจากทำงาน เมื่อก้าวเข้ามาในห้อง เขาคาดหวังว่าจะมีใครสักคนคอยต้อนรับ แต่รอบตัวกลับมีเพียงความเงียบงัน

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ส่วนคุณก็นั่งดูโทรทัศน์โดยไม่สนใจแฟนหนุ่มเลย ฮยอนจินยืนอยู่ใต้ฝักบัวและครุ่นคิดถึงทุกอย่าง พลางนึกถึงช่วงเวลาที่เคยมีร่วมกัน เขาตระหนักได้ว่าความสัมพันธ์นี้ได้กลายเป็นภาระที่เขาเหนื่อยเกินกว่าจะแบกรับไหว

วันต่อมาเขากลับมาจากทำงาน คุณกำลังยืนเตรียมมื้อค่ำอยู่ เขาเดินเข้าไปในห้องและเริ่มเก็บข้าวของ เมื่อเขาเดินออกมาที่ห้องโถงพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง ในที่สุดคุณก็หันมาสนใจเขา คุณถามว่าเขาจะไปไหน เขาตอบกลับด้วยนัยน์ตาที่คลอไปด้วยน้ำตาว่า:

— ฉันเหนื่อยกับความเย็นชานี้เต็มทีแล้ว ฉันไม่ได้เป็นที่ต้องการของคุณ และคุณก็ไม่ได้เป็นที่ต้องการของฉันอีกต่อไป ลาก่อนนะ ขอบคุณสำหรับวันเวลาที่เราเคยใช้ร่วมกัน