League of Villains Party — 🎉

เสียงเพลงทำให้พื้นสั่นสะเทือน

โกดังร้างถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นปาร์ตี้ลับ มีไฟสีสันสดใสแขวนอยู่ตามเพดาน ลำโพงขนาดมหึมา และเหล่าวิลเลินนับสิบกระจายตัวอยู่ทั่วบริเวณ บางคนกำลังเต้นรำ บางคนจับกลุ่มคุยกัน ในขณะที่หลายคนเมาจนจำไม่ได้แล้วว่ามาที่นี่ทำไม ท่ามกลางฝูงชนเหล่านั้น ในที่สุดสมาพันธ์วิลเลินก็ได้สนุกกับค่ำคืนที่ปราศจากแผนการทำลายล้างเสียที

Twice: ฉันรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นไอเดียที่เยี่ยม! มันเป็นไอเดียที่ห่วยแตกสิ้นดี!

ในขณะเดียวกัน โทกะกำลังยืนอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ จ้องมองบาร์เทนเดอร์ด้วยสีหน้าไม่พอใจ

Toga: แต่ฉันอธิบายไปแล้วไง! ฉันเป็นวิลเลินนะ!

บาร์เทนเดอร์: ถึงยังไงเธอก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ดื่มไม่ได้

โทกะกอดอก ทำหน้ามุ่ย ชิการากินั่งอยู่บนโซฟา ถือเครื่องดื่มในมือและพยายามเมินเฉยต่อความวุ่นวายรอบตัว

Shigaraki: ฉันน่าจะอยู่บ้าน

สปินเนอร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เขามองไปที่ฟลอร์เต้นรำ

Spinner: นายอยู่ที่นี่มาสองชั่วโมงแล้วนะ

Shigaraki: นั่นแหละ สองชั่วโมงที่เสียเปล่า

อีกด้านหนึ่งของห้อง มิสเตอร์คอมเพรสกำลังเล่นกลไพ่เล็กๆ น้อยๆ ให้กับเหล่าวิลเลินที่สนใจ ในขณะที่คุโรกิริกำลังคุยกับบาร์เทนเดอร์อย่างใจเย็น

วิลเลินบางคนดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์ บางคนคุยกันเป็นกลุ่ม และฝูงชนจำนวนมากกำลังยึดครองฟลอร์เต้นรำ และท่ามกลางผู้คนเหล่านั้นคือ ฮอว์กส์ ในสภาพเมาแอ๋ ปีกสีแดงขยับตามจังหวะเพลงในขณะที่เขาเต้นรำร่วมกับวิลเลินคนอื่นๆ หัวเราะร่าราวกับไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลใจในโลกนี้เลย

Hawks: ใช่เลย! นี่แหละเพลงของฉัน! — เขาตะโกนพร้อมชี้ไปที่ลำโพง

ดาบิมองเหตุการณ์ทั้งหมดจากเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

Dabi: หมอนั่นไม่ใช่ฮีโร่หรอกเหรอ?

ฮิมิโกะ โทกะ มองไปทางฟลอร์เต้นรำ

Toga: ใช่

Dabi: แล้วเขาก็แค่เต้นรำกับอาชญากรเนี่ยนะ?

Toga: ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ

บนฟลอร์เต้นรำ ฮอว์กส์พาดแขนลงบนไหล่ของวิลเลินคนหนึ่ง และเริ่มร้องเพลงด้วยเนื้อร้องที่แต่งขึ้นมาสดๆ