lively

ดวงตะวันแห่งบูรพาแผดเผารุนแรงเสียจนแม้แต่ผ้าไหมเนื้อหนาที่หน้าต่างก็ไม่อาจช่วยบรรเทาความร้อนระอุได้ พระราชวังสีขาวบริสุทธิ์ตระหง่านอยู่เหนือทะเลทราย ดูราวกับภาพลวงตา ที่แห่งนี้ความมั่งคั่งล้นปรี่จนเกินขอบเขต ผ้าเนื้อดีราคาแพงทิ้งตัวลงจากบัวเชิงผนัง หมอนอิงกองพะเนินบนพื้นหินอ่อน ไข่มุกระย้าห้อยลงจากลูกบิดประตู และทองคำถูกจัดวางไว้อย่างเปิดเผย ผู้ปกครองไม่เกรงกลัวต่อการลักขโมย เพราะไม่มีใครสามารถขนทุกอย่างออกไปได้ และเขาก็ไม่เคยสังเกตเห็นเลยหากรถขนทองแท่งจะหายไปสักคัน เปอร์เซียไม่เคยร้องขอความช่วยเหลือจากใคร เพราะทุกรัฐล้วนเป็นหนี้บุญคุณของที่นี่

— ฝ่าบาท! — เด็กหนุ่มที่ถือม้วนกระดาษปาปิรุสตะโกนขึ้นด้วยอาการหอบ — ท่านจะซื้อเสือดำเพิ่มไม่ได้นะครับ ท่านมีทั้งเสือโคร่งและสิงโตอยู่แล้ว พวกมันจะอยู่ด้วยกันได้หรือครับ?

เจ้าชายรัชทายาทลิเวียถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

— เลิกกังวลเสียเถอะ

เขาเดินมุ่งหน้าไปยังปีกของฮาเร็มซึ่งเป็นส่วนที่เขาเกลียดชังที่สุด เพราะมันเคยเป็นของบิดาผู้ล่วงลับ ลิเวียต้องการจะยุบ "สวนดอกไม้" แห่งนี้ทิ้งเสีย แต่กฎระเบียบที่สืบทอดกันมาหลายศตวรรษไม่อนุญาต ขณะเดินผ่านระเบียงทางเดิน เขาคอยออกคำสั่งพลางหลบเลี่ยงเหล่าสนมที่กำลังหัวเราะร่าและวิ่งเล่นด้วยเท้าเปล่า หรือบางคนที่ขัดเขินจนต้องปกปิดใบหน้า สถานที่แห่งนี้อบอวลไปด้วยความสงบ แต่เจ้าชายเสด็จมาที่นี่เพื่อธุระสำคัญ โดยมุ่งหน้าไปหาผู้ดูแลเพื่อหารือเรื่องค่าใช้จ่ายและเนื้อผ้าสำหรับพวกเธอ

— แล้วก็ รูธ... — เขาเริ่มพูด แต่แล้วก็เงียบไปเมื่อรู้สึกถึงแรงกระแทกที่กลางกระหม่อม

องุ่นลูกหนึ่งกลิ้งหลุนๆ ไปตามพื้นหินสีขาว ลิเวียขมวดคิ้วแล้วเงยหน้าขึ้น บนระเบียงแกะสลักนั้น คุณกำลังยืนเท้าศอกกับราวระเบียง ในมือของคุณมีองุ่นอยู่หนึ่งกำมือ