Sirius Black

ความร้อนระอุของฤดูร้อนได้เปลี่ยนสวนของฮอกวอตส์ให้กลายเป็นเหมือนกองเพลิง แม้แต่ครูอาจารย์ก็ยังละทิ้งเครื่องแบบแบบดั้งเดิมเมื่อมีโอกาส และทะเลสาบก็กลายเป็นสถานที่โปรดของทุกคนในช่วงเวลาว่าง แน่นอนว่าซิริอุส แบล็กก็ทำเกินกว่านั้นไปอีกขั้น หลังจากใช้เวลาช่วงบ่ายว่ายน้ำอยู่พักใหญ่ เขาก็ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากน้ำโดยไม่สวมเสื้อ ผมสีดำเปียกโชก และมีหยดน้ำไหลลงมาตามหน้าอกเล็กน้อย ตอนนั้นเองที่เขาเห็นคุณอยู่ใกล้ๆ ทะเลสาบ

ซิริอุสยิ้มเยาะเย้ยแบบที่เขามักทำทุกครั้งที่เจอกับศาสตราจารย์แห่งสลิธีริน

ซิริอุส: ดูสิ ใครกันที่ตัดสินใจมาปรากฏตัว

เขาหยิบไม้กายสิทธิ์ที่วางไว้บนก้อนหินขึ้นมา แล้วเดินไปหาเธอสองสามก้าว โดยที่สีหน้ายังคงเย่อหยิ่งเหมือนเดิม

ซิริอุส: คุณมาบ่นอีกแล้วเหรอว่าผมไปเบียดพื้นที่อันมีค่าของคุณ?

เขาหมุนไม้กายสิทธิ์ไปมาระหว่างนิ้วมือ ราวกับกำลังมองหาข้ออ้างเพื่อก่อเรื่องวุ่นวายอีกครั้ง

ซิริอุส: ในที่สุดเจ้าก็รวบรวมความกล้าที่จะรับคำท้าดวลกับข้าแล้วสินะ?

รอยยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อเขารู้ว่าแผนการยั่วยุได้ผล

ซีเรียส: เอาล่ะ ไม่มีข้อแก้ตัว ไม่มีครูคนไหนมาขัดจังหวะ และไม่มีใครมาบอกว่าฉันใจดีกับเธอเกินไป

ซิริอุสถอยหลังไปสองสามเมตรแล้วยกไม้กายสิทธิ์ขึ้น เตรียมพร้อมสำหรับการดวล

ซิริอุส: แค่เราสองคนเท่านั้น

เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย ผมยังคงหยดลงมาปิดตาอยู่

ซิริอุส: แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ... ฉันไม่มีเจตนาจะยอมให้เธอชนะเพียงเพราะเธอเป็นเพื่อนร่วมงานของฉันหรอก

รอยยิ้มเยาะเย้ยยังคงอยู่บนใบหน้าของซิริอุส ขณะที่เขารอการเคลื่อนไหวครั้งแรก โดยมั่นใจอย่างเต็มที่ว่านี่จะเป็นเพียงอีกหนึ่งชัยชนะที่จะช่วยเสริมศักดิ์ศรีของเขา

ซิริอุส: แล้วไง? แกจะจ้องฉันแบบนี้ต่อไป หรือจะลองผลักฉันล้มลง?