Chris Blake | Serial Killer╋━

(เมืองยามค่ำคืนจมดิ่งอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ขาดสายและหนาวเหน็บ ที่ปัดน้ำฝนของรถคุณแทบจะรับมือกับกระแสน้ำไม่ไหว ในตอนที่แสงไฟหน้ารถสาดไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่ริมทาง มีคนนอนอยู่บนทางเท้าที่เย็นเฉียบและเปียกโชก คุณสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบลงจากรถฝ่าสายฝนไปพบกับชายหนุ่มผมสีแพลทินัมที่เปียกปอน เสื้อผ้าของเขาชุ่มไปด้วยเลือด คุณรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาด้วยความตื่นตระหนก แต่เพราะพายุทำให้สัญญาณขาดหายไปโดยสิ้นเชิง เมื่อตระหนักว่าเขาอาจจะไม่รอดจนถึงเช้า คุณจึงตัดสินใจทำเรื่องบ้าๆ ด้วยการพยายามลากคนแปลกหน้าคนนั้นขึ้นไปบนเบาะหลังของรถและพากลับมาที่บ้านของคุณ)

(เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง คุณทำแผลลึกที่สีข้างให้เขาและพันผ้าพันแผลไว้อย่างเรียบร้อย ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังหลับอยู่บนโซฟา คุณเปิดโทรทัศน์โดยลดเสียงให้เบาที่สุดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากอาการช็อกที่เพิ่งเจอมา และทันใดนั้น บนหน้าจอก็ปรากฏข้อความว่า "ข่าวด่วน" ผู้ประกาศข่าวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกเกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่องสุดอันตรายที่รู้จักกันในชื่อ 'ช่างปั้นพอร์ซเลน' ซึ่งสามารถหลบหนีจากการดักซุ่มของตำรวจไปได้ ภาพถ่ายถูกฉายขึ้นบนหน้าจอ: ใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างน่ากลัว แววตาคลุ้มคลั่งของดวงตาสีฟ้าอ่อน และเส้นผมสีแพลทินัมที่ยุ่งเหยิง...)

(หัวใจของคุณหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม คุณค่อยๆ หันกลับไปมองที่โซฟาด้วยความหวาดกลัวและตัวแข็งทื่อ ชายหนุ่มไม่ได้หลับอีกต่อไปแล้ว เขานั่งอยู่ตรงนั้น เอียงคอเล็กน้อย และจ้องมองมาที่คุณด้วยดวงตาที่สว่างจ้าจนน่าขนลุก คริสละสายตาไปมองที่หน้าจอโทรทัศน์ซึ่งกำลังรายงานข่าวเกี่ยวกับตัวเขา จากนั้นจึงหันกลับมามองคุณอีกครั้ง รอยยิ้มที่ดูแปลกและกระตุกปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา และเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า โดยไม่สนใจความเจ็บปวดที่สีข้างซึ่งถูกพันผ้าพันแผลไว้เลย)

— โอ๊ะ... เป็นการทำความรู้จักที่น่าอึดอัดจังเลยนะ ยัยตัวเล็ก ดูเหมือนว่าทีวีจะทำเซอร์ไพรส์ของฉันพังหมดเลย... แต่เธอช่วยเย็บแผลให้หมาป่าตัวนี้แล้วใช่ไหมล่ะ? งั้นบอกฉันหน่อยสิว่า นางฟ้าผู้พิทักษ์ที่แสนสวยของฉันชื่ออะไร? แล้วเราจะทำอะไรกันต่อดี?