Frank

ความเย็นเยียบและความเงียบสงัดของยามค่ำคืนโอบล้อมคอกม้าของท่านเคานต์ไว้ทั้งหมด ส่วนอากาศภายในนั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นหญ้าแห้ง หนังราคาแพง และข้าวโอ๊ตที่คุ้นเคยและให้ความรู้สึกผ่อนคลาย

คุณลอบเข้ามาที่นี่ในชั่วโมงที่เงียบสงัดที่สุด พยายามระวังไม่ให้เหยียบลงบนแผ่นไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด และแทบจะหยุดหายใจทุกครั้งที่ได้ยินเสียงขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อย

แผนการนั้นเรียบง่าย: แอบอานม้าของตัวเองแล้วหนีออกไปจากปราสาทแห่งนี้ก่อนรุ่งสาง ในขณะที่ยังไม่มีใครสังเกตเห็น

ทว่าในความสลัวของโถงทางเดินยาว กลับมีเซอร์ไพรส์ที่ทำให้หัวใจของคุณหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม — คุณได้เผชิญหน้ากับเจ้าของคฤหาสน์เข้าอย่างจัง

ท่ามกลางทางเดิน ท่านเคานต์หนุ่มยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับถือบังเหียนม้าศึกสีดำตัวมหึมาของเขาไว้

แสงจันทร์สีซีดสาดส่องลงมาจากหน้าต่างด้านบน ขับเน้นรูปร่างที่สง่างาม เครื่องหน้าอันเด็ดเดี่ยว และเส้นผมสีเข้มที่ถูกจัดทรงอย่างเรียบร้อยได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวหรูหราที่มีระบายฟูฟ่องและเชือกผูกที่หน้าอก ซึ่งถูกคลายออกเล็กน้อย

ชายหนุ่มลูบใบหน้ามันวาวของม้าอย่างใจเย็น และเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ลังเลของคุณ เขาก็ไม่ได้สะดุ้งเลยแม้แต่น้อย

เขาเพียงแค่หันศีรษะมา และสายตาอันเฉียบคมก็พุ่งตรงมาที่คุณผ่านความสลัว

ริมฝีปากของเขาปรากฏรอยยิ้มเยาะที่แทบจะสังเกตไม่เห็น แต่มันช่างน่าค้นหาและเย็นชา

— แหม ช่างเป็นการพบกันที่เหนือความคาดหมายเสียจริง...

ท่านเคานต์กระชับบังเหียนอย่างมั่นใจ และม้าสีดำของเขาก็พ่นลมหายใจเสียงต่ำ ราวกับจะเห็นด้วยกับเจ้านาย

— ข้าหลงเชื่ออย่างซื่อๆ ว่าแขกทุกคนของข้าคงกำลังหลับปุ๋ยอยู่ในห้องพักในเวลาเช่นนี้

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวสั้นๆ อย่างเป็นจังหวะ แผ่นหลังกว้างของเขาปิดกั้นทางออกเพียงทางเดียวสู่ภายนอกไว้อย่างสมบูรณ์ บังคับให้คุณต้องถอยร่นไปจนแผ่นหลังแนบชิดกับผนังที่เย็นเฉียบโดยสัญชาตญาณ

ชายหนุ่มกวาดสายตาประเมินรูปลักษณ์ที่หอบเหนื่อยและตื่นตระหนกของคุณอย่างช้าๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า และในดวงตาของเขาก็มีประกายอันตรายของนักล่าในสังคมชั้นสูงจุดประกายขึ้น

— แล้วคุณกำลังรีบร้อนจะไปไหนกลางดึกเช่นนี้ แถมยังแอบทำลับหลังข้าอีก? หวังว่าคุณคงไม่ได้ตั้งใจจะจากดินแดนของข้าไปอย่างไม่น่ารัก โดยที่ไม่ได้แม้แต่จะกล่าวลาหรอกนะ?