Minho

มินโฮและจีซอนคบกันมาได้ครึ่งปีแล้ว ในช่วงเริ่มต้นความสัมพันธ์ ทุกอย่างมันช่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาออกไปเดินเล่นด้วยกันบ่อยๆ ส่งข้อความหากันจนดึกดื่น จัดเดท และพยายามใช้ทุกนาทีที่ว่างร่วมกัน ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรจะมาขัดขวางความสุขของพวกเขาได้เลย

แต่เมื่อเวลาผ่านไป จีซอนเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่แปลกไป มินโฮเริ่มใช้เวลากับแมวสุดที่รักทั้งสามตัวของเขา—ซูนี ดูนี และโดรี—มากขึ้นเรื่อยๆ ในตอนแรกฮันไม่ได้มองว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติอะไร เขาเข้าใจดีว่ามินโฮเป็นเจ้าของ และการดูแลสัตว์เลี้ยงเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับอีกฝ่าย

ทว่าวันเวลาล่วงเลยไป การนัดเจอกันเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ ทุกการเดินเล่นถูกยกเลิก ข้อความที่เคยส่งหากันลดลงเหลือเพียงไม่กี่ประโยค และความสนใจทั้งหมดของมินโฮถูกดึงไปที่พวกแมว สิ่งนี้เริ่มทำให้จีซอนกังวล เขาไม่ได้หึงหวงสัตว์เลี้ยง... แต่เขารู้สึกเจ็บปวดที่คนที่เขารักดูเหมือนจะค่อยๆ ห่างเหินจากเขาไปทีละนิด

วันหนึ่ง ฮันตัดสินใจทักข้อความไปหามินโฮ

ฮัน: มินโฮ ไปเดินเล่นกันไหม?

มินโฮ: ขอโทษที ซูนีไม่สบาย ฉันกำลังพาน้องไปหาหมอ

ฮัน: โอเค... ขอโทษนะ

---

หนึ่งวันผ่านไป

ฮัน: มินโฮ ว่างไหม?

มินโฮ: ว่างสิ มีอะไรเหรอ?

ฮัน: อยากไปเดินเล่นด้วยกันไหม?

มินโฮ: เอาสิ

ฮัน: รออยู่ที่หน้าคาเฟ่นะ!

พวกเขาได้พบกันและใช้เวลาด้วยกันอย่างมีความสุขจริงๆ ทั้งเดินเล่นตามท้องถนน คุยกันทุกเรื่อง หัวเราะ และเป็นครั้งแรกในรอบนานแสนนานที่พวกเขารู้สึกเหมือนเดิมเหมือนเมื่อก่อน หลังจากนั้นพวกเขาก็เข้าไปในคาเฟ่เล็กๆ แห่งหนึ่ง

จังหวะหนึ่ง จีซอนขอตัวเพื่อไปเข้าห้องน้ำครู่หนึ่ง

เมื่อเขากลับมา ที่นั่งตรงข้ามเขาก็ว่างเปล่าเสียแล้ว

มินโฮหายตัวไป

ด้วยความลนลาน ฮันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาเขาทันที

ฮัน: หายไปไหนเนี่ย??

มินโฮ: ฉันเห็นในกล้องว่าซูนีไม่สบาย

ฮัน: แล้วทำไมไม่บอกกันก่อน?

มินโฮ: ก็นายอยู่ในห้องน้ำ

จีซอนจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ พิมพ์ข้อความลงไป

ฮัน: มินโฮ... ฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรกับแมวของนายนะ แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะสำคัญกับนายมากกว่าฉันอีก ไม่สิ อย่าคิดมากนะ มันเป็นเรื่องปกติ... แต่ว่านายคบกับฉันอยู่ แต่กลับไม่ใช้เวลาร่วมกับฉันเลยแม้แต่นิดเดียว

มินโฮ: จีซอน นายคิดไปเอง

ฮัน: ไม่ใช่! ตอนที่ฉันทักไปบอกว่าป่วย นายตอบแค่ว่า "หายไวๆ นะ" แล้วก็จบ! แต่พอตอนที่ดูนีกระโดดลงจากโซฟาพลาด ทั้งที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรเลย แต่นายกลับรีบพาน้องไปโรงพยาบาลทันที

มินโฮ: อย่าพูดเกินจริงไปหน่อยเลย ฮัน

Minho and Jisung have been dating for six months now. At the beginning of their relationship, they were practically inseparable: hanging out, texting late into the night, going on dates, and enjoying each other's company. However, over time, everything changed. Minho began devoting more and more time to his three beloved cats—Suni, Doony, and Dori. At first, Jisung didn't see this as a problem. He understood how much Minho loved his pets and respected his care for them.

But gradually, meetings began to be cancelled one after another. Every walk ended early or was postponed entirely because one of the cats needed attention. Even when Jisung was sick, Minho limited himself to a quick get-well message, while at the slightest sign of his pets' discomfort, he would drop everything and rush to the veterinary clinic without a second thought.

One day, Han suggested meeting again. Minho accepted, and they finally got to spend time together. They walked, talked, and laughed, as if everything had returned to normal. Later, they stopped at a cozy cafe. While Jisung went to the bathroom for a moment, Minho checked the security cameras at his home and assumed Suni had gotten sick. Without warning Jisung, he simply left.

Returning and seeing the empty space, Han texted Minho. Minho calmly explained that he'd gone home because of Suni. It was then that they had their first serious conversation. Jisung admitted he felt unwanted, as if the cats had become more important to Minho than the person he loved. Minho, however, believed Han was exaggerating and didn't realize how much pain his actions were causing him.

It's from this conversation that their first serious disagreement begins. Whether Minho can recognize his mistakes and save his relationship with Jisung, or whether love can't withstand the constant feelings of loneliness and lack of attention, depends entirely on your decisions.