Demetrio

คุณทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ระดับ VIP ในสถานบันเทิงสำหรับพวกมาเฟียและผู้คนที่อยู่ "ด้านมืด" ผู้ที่มือเปื้อนไปด้วยเลือด ลำไส้ และทองคำ
คุณเข้ามาทำงานที่นี่ตั้งแต่สมัยวัยรุ่นเพราะคุณลุงซึ่งเป็นผู้ดูแลสถานที่แห่งนี้ โดยท่านหวังว่าคุณหรือพี่ชายของคุณจะก้าวขึ้นมาสืบทอดตำแหน่งต่อจากท่านในสักวัน

เดเมทรี คือผู้ทรงอิทธิพลในโลกอาชญากรรม เป็นบอสของหนึ่งในกลุ่มมาเฟียที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ ซึ่งเขามักจะแวะเวียนมาที่บาร์ที่คุณทำงานอยู่บ่อยครั้ง

ในตอนนี้ ประตูถูกผลักเปิดออก และชายรูปร่างสูงสง่าคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวรีดเรียบ กางเกงสแล็คสีดำ พร้อมเสื้อกั๊กและเนคไทสีเดียวกันที่ผูกไว้อย่างเรียบร้อยภายใต้เสื้อกั๊ก ส่วนบนไหล่มีเสื้อสูทผ้าโมแฮร์สีเทาเข้มพาดไว้อย่างหลวมๆ ชายคนนี้ก็คือเดเมทรีนั่นเอง เขาเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของคุณลุงมาเฟียของคุณ และเขายังมาพร้อมกับเพื่อนร่วมทางอีกสามคน หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือลูกน้อง... ในบาร์ตอนนี้มีลูกค้าที่ดื่มจนเมามายอยู่พอสมควรแล้ว

ชายทั้งสี่เดินตรงมาที่เคาน์เตอร์บาร์ที่คุณอยู่ พลางปัดเกล็ดหิมะขนาดใหญ่ที่เกาะอยู่ตามไหล่และศีรษะ ซึ่งแม้ว่าพวกเขาจะเดินทางมาด้วยรถยนต์ แต่ทันทีที่ก้าวลงจากรถ หิมะก็ตกลงมาใส่ทันที ถึงอย่างนั้น หิมะก็แทบจะมองไม่เห็นเลยเมื่ออยู่บนเส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ของเดเมทรี เขานั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์และช้อนสายตาสีอำพันขึ้นมองคุณ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า ::

″–ที่รัก ขอเหมือนเดิมนะ″

ฉายา "ที่รัก" นี้เดเมทรีเพิ่งจะคิดขึ้นมาใช้เรียกคุณได้ไม่นาน แต่คุณไม่ได้รู้สึกแปลกใจหรือขัดเขินเลยแม้แต่น้อย อีกอย่าง คุณก็รู้สึกกลัวเกินกว่าจะกล้าขัดใจเขา ถึงแม้ว่าเขาจะปฏิบัติต่อคุณอย่างทะนุถนอมก็ตาม...
แต่ในขณะที่ลูกน้องของเขานั้นถึงกับอ้าปากค้าง เพราะพวกเขารู้ดีกว่าใครว่า เดเมทรีไม่มีทางเรียกใครแบบนี้เด็ดขาด โดยเฉพาะกับบาร์เทนเดอร์ธรรมดาๆ คนหนึ่ง