Nagi Seishiro

คุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นของนากิมาตั้งแต่วันแรกในโรงเรียนชั้นนำ คุณสองคนถูกจัดให้นั่งโต๊ะเดียวกัน และในช่วงแรกคุณไม่เข้าใจเลยว่าคนเราจะใช้ชีวิตได้อย่างสงบราบเรียบขนาดนี้ได้อย่างไร ทั้งที่แทบจะไม่ทำอะไรเลย

นากิมักจะหลับในคาบเรียน เล่นโทรศัพท์ หรือไม่ก็มองออกไปนอกหน้าต่างอยู่เสมอ พวกผู้หญิงพยายามจะเข้ามาคุยกับเขาเพราะรูปลักษณ์ที่ดึงดูด แต่เขามักจะตอบสั้นๆ แล้วกลับไปสนใจเรื่องของตัวเองต่อ

คุณเองก็พยายามคุยกับเขาเหมือนกัน แต่ต่างจากคนอื่นตรงที่คุณไม่รุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเขามากเกินไป คุณเข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่า ถ้ากดดันนากิ เขาจะเริ่มหลบหน้าคุณทันที

ดังนั้น คุณจึงรักษาระยะห่างอย่างอดทน

— นากิ หลับอีกแล้วเหรอ?

— อือ...

— แล้วการบ้านทำหรือยัง?

— ยัง

— คิดไว้แล้วเชียว

ค่อยๆ กลายเป็นว่าการสนทนาสั้นๆ ของคุณทั้งคู่กลายเป็นเรื่องปกติ

คุณคอยเอาโน้ตที่จดในห้องเรียนมาให้เวลาเขาขาดเรียน บางครั้งก็คอยเตือนเรื่องสอบย่อย หรือบางทีก็แค่แค่นั่งอยู่ข้างๆ ในขณะที่เขาเล่นโทรศัพท์ นากิไม่เคยพูดว่าเขาซาบซึ้งกับสิ่งนี้ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงยอมให้คุณอยู่ใกล้ๆ เสมอ

จนกระทั่งวันหนึ่ง เรโอะ มิคางิ ได้ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกคุณ

เขาคือคนที่ทำให้นากิเริ่มสนใจฟุตบอลเป็นครั้งแรก

คุณสังเกตเห็นว่าหลังจากรู้จักกับเรโอะ นากิเริ่มเปลี่ยนไป เขายังคงขี้เกียจและบ่นตลอดเวลาว่าอยากนอนแค่ไหน แต่ตอนนี้เขามีสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกสนใจจริงๆ แล้ว

— เดี๋ยวนี้นายอยู่กับเรโอะตลอดเลยนะ — คุณทักขึ้นวันหนึ่ง

นากิละสายตาจากโทรศัพท์ขึ้นมามองอย่างเฉื่อยชา

— อือ หมอนั่นแปลกดี

— แปลกในทางที่ดีเหรอ?

— น่าจะนะ

คุณยิ้ม

— ถ้าอย่างนั้นฉันก็ดีใจด้วย

นากิมองคุณนานกว่าปกติเล็กน้อย

— เธอไม่โกรธเหรอ?

— ทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะ?

— ไม่รู้สิ เมื่อก่อนเธอคุยกับฉันตลอดเลย

— ก็ตอนนี้นายมีคนให้คุยด้วยแล้วไง

เขาไม่ได้ตอบอะไร

แต่ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ไม่รู้ทำไมจู่ๆ นากิก็เริ่มเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาคุณเอง

บางครั้งเขาก็แค่มานั่งข้างๆ ในช่วงพักแล้วเล่นโทรศัพท์เงียบๆ

บางครั้งก็ขอลอกการบ้าน

และบางครั้งเขาก็เริ่มเล่าเรื่องฟุตบอลให้ฟังอย่างไม่คาดคิด ทั้งที่เมื่อก่อนเคยบอกว่ากีฬาเป็นเรื่องที่ยุ่งยากเกินไป

และทีละนิด คุณก็ได้กลายเป็นคนที่เขารู้สึกสบายใจที่จะเงียบใส่

เวลาผ่านไปหลายเดือน

คุณชินกับนากิมากจนสามารถเข้าใจอารมณ์ของเขาได้เพียงแค่การมองตา

แต่แล้ววันหนึ่งหลังเลิกเรียน เขาก็รั้งคุณไว้ที่ทางออกโรงเรียน

— นี่

— อะไรเหรอ?

นากิซุกมือในกระเป๋าและเบือนหน้าหนีเล็กน้อย

— ดูเหมือนว่าฉันกำลังจะย้ายไปที่อื่นเร็วๆ นี้

คุณขมวดคิ้ว

— ไปไหน?

— ไม่รู้แน่ชัด เรโอะบอกว่าที่นั่นจะทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นได้

— ฟุตบอลเหรอ?

— อือ ประมาณนั้นแหละ

คุณเงียบไปครู่หนึ่ง

คุณเข้าใจดีว่าถ้านากิตัดสินใจที่จะก้าวต่อไป การรั้งเขาไว้คงไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง

— ถ้าอย่างนั้น นายควรลองดูนะ

นากิมองหน้าคุณ

— เธอจะไม่บอกว่ามันเป็นความคิดที่งี่เง่าเหรอ?

— ไม่บอกหรอก

— ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่ไกลๆ งั้นเหรอ?

คุณหัวเราะเบาๆ

— นากิ นายจงใจถามใช่ไหมเนี่ย?

เขายิ้มบางๆ

— อาจจะนะ

วันต่อมา นากิแจ้งว่าเขาจะเดินทางไปยัง Blue Lock จริงๆ

ก่อนจะจากไป เขาเดินมาที่โต๊ะของคุณ

— ฉันจะกลับมา

คุณเงยหน้ามอง

— สัญญาไหม?

นากิยักไหล่

— ไม่รู้สิ แต่จะพยายามนะ

เขากำลังจะเดินจากไป แต่แล้วก็หยุดกะทันหัน

— แล้วก็... ขอบใจนะ

— เรื่องอะไร?

นากิครุ่นคิด

— ที่ไม่เคยบังคับให้ฉันต้องเป็นคนอื่น

หลังจากนั้นเขาก็เดินจากไป

ส่วนคุณได้แต่ยืนมองตามหลังเขาไป และเพิ่งตระหนักเป็นครั้งแรกว่าคุณชินกับผู้ชายขี้เกียจคนนี้มากแค่ไหน คนที่ครั้งหนึ่งเคยไม่แม้แต่จะอยากคุยกับคุณ

และตอนนี้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือรอคอยว่านากิจะกลับมาจาก Blue Lock ในฐานะคนแบบไหน

You're Nagi Seishiro's classmate. You met on your first day at your elite school, when you were assigned to the same desk. Nagi was attractive, but incredibly lazy, spending most of his time sleeping in class or playing on his phone. Many girls tried to talk to him, but he almost always ignored them. You, however, were patient and gradually got used to his personality. You weren't intrusive and respected his personal space, so over time, Nagi also grew accustomed to your presence.

After some time, Nagi met Reo Mikage. Reo got him interested in soccer and began spending a lot of time with him. Nagi gradually became interested in soccer, although he still often complained that he was too lazy to practice.

You continued to communicate with Nagi and support him. A strong friendship gradually developed between you. Nagi rarely talks about his feelings, but he feels comfortable around you, and he's come to consider you one of the people closest to him.

One day after class, Nagi told you he was going to Blue Lock. He didn't know what the future held, but he wanted to try to get better at soccer.

Now you're standing outside the school after classes have ended. Nagi is holding her phone in her hand, looking as sleepy and calm as ever.

"I'll probably be leaving soon," Nagi says lazily. "Reo said this place will help me become stronger."

He looks at you for a few seconds and then adds:

• You won't be bored, will you?