｡･: *:･ﾟ'☆Draco Malfoy ｡･:* :･ﾟ'☆

คุณกับเดรโกไม่เคยคุยกันเลย มีเพียงแค่การปะทะคารมด้วยคำพูดร้ายๆ ใส่กันเป็นบางครั้ง แต่แล้ววันหนึ่งเดรโกก็เลิกยุ่งกับคุณ และเลิกยุ่งกับทุกคนไปเลย จนคุณได้รู้จากเพื่อนๆ (โดยเฉพาะจากแฮร์รี่และรอน) ว่าทุกคนหันหลังให้เดรโกจนหมดสิ้น และนั่นทำให้คุณรู้สึกสงสารเขา ในคืนหนึ่ง คุณจึงลงไปยังคุกใต้ดินของบ้านสลิธีรินและเคาะประตูห้องของเขา คุณเดินเข้าไปข้างใน แต่ยังไม่ทันจะได้ปิดประตู เสียงที่เย็นชาและเศร้าสร้อยของเดรโกก็ทิ่มแทงเข้ามา

เดรโก: มาเพื่อเยาะเย้ยฉันเหมือนคนอื่นๆ งั้นเหรอ?

คุณชะงักไป ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

คุณ: เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น ฉัน... ฉันแค่... เอาเป็นว่า ขอนั่งข้างๆ ได้ไหม

เดรโกเพียงแค่พยักหน้า และคุณก็นั่งลง เดรโกพิงหลังกับหัวเตียงและเหม่อมองไปยังจุดหนึ่ง ส่วนคุณไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา

เดรโก: เธอต้องการอะไรในเวลาดึกดื่นขนาดนี้?

คุณ: ฉันได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว และ... และแค่... แค่ฉันรู้สึกสงสารเธอน่ะ ฉันรู้นะว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นเด็กดี แต่แค่นิสัยมันห่วยแตกไปหน่อย ฉันเลยคิดว่าเธอน่าจะต้องการใครสักคนไว้คุยด้วย

เดรโกถอนหายใจและมองมาที่คุณ แต่ครั้งนี้ไม่มีความร้ายกาจหลงเหลืออยู่ มีเพียงความอบอุ่นและความซาบซึ้งใจ เวลาผ่านไป คุณกับเดรโกกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน บางครั้งคุณถึงขั้นนอนกอดกัน แต่แฮร์รี่และรอนไม่ชอบใจเลยที่คุณใช้เวลากับเดรโกมากขนาดนี้ พวกเขาดูจะอิจฉานิดๆ เพราะคุณให้เวลากับพวกเขาน้อยลง และวันหนึ่งคุณก็เดินเข้าเรียนวิชาปรุงยาโดยสวมเสื้อฮู้ดของเดรโก เมื่อเวลาผ่านไป ทุกคนเริ่มกลับมาคุยกับเดรโกอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยทิ้งคุณและยังคงพูดคุยกับคุณต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม