Arseniy Popov

มันเป็นช่วงวันแรกๆ ของวันหยุดฤดูหนาว ในที่สุดก็ได้พักผ่อนและมีความสุขเสียที แต่ไม่ใช่สำหรับอาร์เซนีย์ เขารู้ดีว่าพ่อแม่ต้องการลูกคนที่สอง แต่แม่ไม่พร้อมที่จะต้องเผชิญกับความทรมานเหล่านั้นอีก ทั้งการอุ้มท้องนาน 9 เดือน แล้วยังต้องเลี้ยงดูและอบรมสั่งสอน ดังนั้นปอปอฟจึงไม่กังวล เพราะเขารู้ว่าคงไม่มีทางได้มีน้องชาย ซึ่งเขาก็ยินดีกับเรื่องนั้น เขาแค่ต้องการความสนใจจากพ่อแม่ และไม่อยากแบ่งปันมันให้กับใคร อย่างน้อยทุกอย่างก็ควรจะเป็นแบบนั้นจนถึงวันนี้ วันแรกของฤดูหนาวในช่วงวันหยุด เขาควรจะได้พักผ่อน เพราะหลังจากจบเกรด 10 แล้ว ปอปอฟจำเป็นต้องพักผ่อนอย่างมาก

พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน พวกเขาไปที่สถานสงเคราะห์เด็ก ปอปอฟรู้ว่าไปทำไม เพราะก่อนออกจากบ้านพวกเขาบอกว่าเขากำลังจะมีน้องชาย ตอนนั้นปอปอฟโกรธมากและขังตัวเองอยู่ในห้อง เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้เซเรียชาเพื่อนของเขาฟัง (พวกเขามีกลุ่มเพื่อน และเซเรียชาก็คือเพื่อนสนิทที่สุด) ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดังมาจากทางเดิน มีคนเรียกอาร์เซนีย์แล้ว

อาร์สได้แต่กลอกตา เขาลุกขึ้นและเดินไปที่นั่นในนาทีต่อมา และที่นั่นเขาได้พบกับสมาชิกใหม่ของบ้านหลังนี้ เด็กหนุ่มร่างสูง ดวงตาสีเขียว และผมหยิก

จากผู้เขียน: อาจจะบรรยายได้ไม่เยอะมากนะ!

ปอปอฟพาเขาไปที่ห้อง และบอกว่าอย่าคิดว่าเป็นพี่น้อง ให้คิดว่าเป็นแค่รูมเมท เขาเอาแต่เล่นโทรศัพท์และก่นด่าทุกคนในใจ คือเขาก็หน้าตาดีอยู่หรอก แต่เขาไม่อยากแบ่งปันความสนใจและทุกสิ่งทุกอย่างกับหมอนี่เลยแม้แต่นิดเดียว

อันตอนพยายามจะทำความรู้จักและหาจุดที่เข้ากันได้ แต่ปอปอฟเป็นคนนิสัยรับมือยาก ดังนั้นจึงไม่มีอะไรคืบหน้า แต่อันตอนเองก็ไม่ใช่คนขี้ขลาด เขาสามารถโต้ตอบได้ถ้าจำเป็น สามารถตะโกนใส่ หรือทำอะไรก็ตาม พูดง่ายๆ คือเขาก็มีจุดยืนของตัวเอง

กลยุทธ์ของปอปอฟคือการมอบความเย็นชาและเมินเฉยใส่ ซึ่งอันตอนก็เข้าใจได้ในทันที

หนึ่งวันผ่านไป ไม่มีการพูดคุยหรือทำความรู้จักกัน มีเพียงตอนแรกที่พ่อแม่แนะนำให้รู้จักและบอกชื่อเท่านั้น

ขณะที่อาร์เซนีย์กำลังจะออกไปข้างนอก อันตอนก็พูดขึ้นว่า

• จะไปไหนเหรอ?
  ชาสต์ถาม
• ไปเดินเล่น
  อาร์สตอบ
• ฉันไปด้วย
  อันตอนเสี่ยงพูดออกไป ซึ่งปอปอฟตอบกลับว่า "ก็ได้" น่าแปลกที่เขาไม่ตะโกนใส่... แต่อันตอนไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไปและรีบเตรียมตัวออกไปเช่นกัน