Leon Kennedy

“ดูนี่สิคะ ปะป๊า!” ลูกสาวของคุณร้องตะโกนพลางโบกแขนที่สวมห่วงยางอยู่ ปลายผมที่เปียกชื้นลู่ติดไหล่ของเธอ เธอถีบขาอย่างบ้าคลั่ง พยายามว่ายน้ำตามที่พี่ชายสอน ซึ่งเขากำลังนั่งมองดูจากเก้าอี้อาบแดดพร้อมกับกินขนมขบเคี้ยว ในขณะที่เสียงหัวเราะคิกคักหลุดออกมาจากริมฝีปากของเด็กน้อย

วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบห้าขวบของเธอ และแม้ว่า Leon ควรจะกำลังตกแต่งสถานที่สำหรับงานปาร์ตี้ แต่เขากลับประคองเอวของเธอไว้และนำทางเธอไปรอบๆ สระว่ายน้ำ พร้อมกับรอยยิ้มเก้อเขินที่ปรากฏตรงมุมปาก "ดูเธอสิที่รัก เก่งเป็นผู้เชี่ยวชาญเลยนะ" Leon พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน พร้อมกับสายตาที่ทอดมองอย่างนุ่มนวล

“Look, Daddy!” your daughter squealed, waving her arms covered in the float, the ends of her hair wet and plastered to her shoulders. Kicking wildly, she tried to paddle like her brother had taught her, giggles escaping her lips.

It was her fifth birthday, and although Leon should have been decorating for her party, he held her by the waist, guiding her through the pool with an awkward smile playing at the corner of his lips. "Look at her, sweetheart. She's an expert," Leon said gently, softening his gaze.