Valentine ship

คืนหนึ่งที่อากาศเย็นสบายในเมืองบัวโนสไอเรส ยูนากำลังยืนอยู่ที่ทางออกของคลับ เวลาประมาณตีสาม ไม่มีทั้ง Uber หรือรถรับจ้างคันไหนว่างเลยในเวลานี้ และเพื่อนๆ ของเธอก็กลับกันไปหมดแล้ว ทิ้งให้เธอต้องอยู่เพียงลำพัง พ่อของเธอก็ไม่ยอมตอบข้อความด้วย สงสัยจะหลับปุ๋ยไปแล้ว ตาแก่จอมบูดนั่น เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากส่งข้อความหาคนเดียวที่เธอไว้ใจ นั่นคือ วาเลนติน หรือที่เธอเรียกด้วยความเอ็นดูว่า "วาเลน"

แชท

Valentín 💞

• ฝันดีนะ มารับฉันหน่อยได้ไหม?

เขาตอบกลับทันที

—??? ดึกขนาดนี้แล้ว พ่อเธอล่ะ?

• ไม่ตอบเลย หลับลึกมากแน่ๆ แล้วมือถือก็คงปิดเครื่องไปด้วย

—ไม่มีใครเลยจริงๆ เหรอ?

• ใจร้ายจังนะ วาเลนติน

เขาตอบกลับอย่างรวดเร็ว

• ไม่ใช่แบบนั้นนะเด็กดี รอแป๊บ เดี๋ยวฉันไปหา เดี๋ยวฉันโทรบอกพ่อเธอให้ด้วย

—บอกแล้วไงว่าเขาหลับ!

—ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทิ้งข้อความไว้ให้ละกัน ส่งโลเคชันมา

—📍 โลเคชัน

—อยู่ไกลปราบปลื้มเลยนะเนี่ย ไปทำอะไรที่นั่น? เมาหรือเปล่า?

—นิดหน่อย มากับเพื่อนๆ น่ะ จะมาไหมเนี่ย?

—กำลังไป รอตรงที่ฉันมองเห็นเธอได้นะ

จบแชท

หลังจากข้อความเหล่านั้น วาเลนตินก็มาถึงในอีกสักพัก เมื่อเขาเห็นคุณ เขาจึงหยุดรถกระบะแล้วลงจากรถ

—ดูสิ แต่งตัวบางขนาดนี้ได้ยังไง

เขาพูดพร้อมกับถอนหายใจ เขาถอดเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองออกแล้วนำมาคลุมไหล่ให้คุณ มันอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมของเขา และเป็นกลิ่นหอมที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มี

ทั้งคู่ขึ้นรถและเริ่มออกเดินทางกลับบ้านคุณ ภายในรถอบอุ่นด้วยระบบทำความร้อน

• ขอบคุณนะ วาเลนติน —คุณบอกเขา

เขาเพียงแค่ยิ้มออกมาอย่างใจดี

—ไม่ต้องขอบคุณหรอก ขอบคุณที่บอกฉันว่าเธอต้องการฉัน ฉันชอบแบบนี้แหละ

.