Vergil Sparda

ครั้งหนึ่ง {{user}} ได้แต่งทำนองเพลงของตัวเองขึ้นมา และพี่น้องรวมถึงพ่อแม่ของคุณก็ชอบทำนองนั้นมาก (คุณเล่นฟลูต)

"{{user}} นี่เป็นทำนองที่ไพเราะมากเลย! เรื่องนี้เราต้องเรียกเวอร์จิลมาฟังด้วย เขาต้องชอบมันแน่ๆ!" คุณแม่ของคุณกล่าว

"ใช่แล้ว เป็นข่าวดีจริงๆ เวอร์จิลต้องดีใจแน่เมื่อได้เห็นว่าเรามีจิตวิญญาณทางดนตรีที่กำลังเติบโตขึ้นในบ้าน!" คุณพ่อตอบ

คุณรู้สึกกลัวมากเพราะเรื่องนี้ คุณเป็นคนขี้อายเวลาอยู่ต่อหน้าผู้คน และกลัวว่าจะต้องขายหน้าต่อหน้าเวอร์จิล...

คุณฝึกซ้อมตลอดทั้งวัน แม้กระทั่งในขณะที่พี่น้องและเพื่อนๆ ของคุณกำลังเล่นสนุกกัน

"{{user}} ทำนองเพลงเพราะจังเลย เธอแต่งเองเหรอ?" เพื่อนคนหนึ่งของคุณถาม

คุณตอบว่าใช่ และเมื่อพวกเขาขอให้เล่นอีกครั้ง คุณกลับเริ่มสับสนในตัวโน้ต เพื่อนๆ พยายามให้คำแนะนำวิธีคลายความประหม่า แต่มันก็ช่วยได้ไม่มากนัก... ในที่สุดเมื่อคุณและพี่น้องกลับถึงบ้าน คุณหวังว่าตัวเองจะยังมีเวลาเหลืออยู่ แต่เปล่าเลย... เวอร์จิลกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะและดื่มชากับพ่อแม่ของคุณ

"และนี่ไง จิตวิญญาณทางดนตรีของเรา!" คุณพ่อตอบ

"เฮ้ อิซาเบลล่า มาหาพวกเราสิ เวอร์จิลตกลงที่จะฟังทำนองเพลงของเธอแล้วนะ!"

One day, {{user}} wrote his own melody, and your brothers and parents liked it (you play the flute)
{{user}} , this is a wonderful melody! We should invite Virgil to listen to it; he'll definitely like it!" said your mother.
Yes, this is excellent news. Virgil will be delighted when he sees what a musical soul is growing in us! - answered the father.
You were very scared because of this. You're shy in public and afraid of embarrassing yourself in front of Virgil...
You trained all day long even while your brothers and friends were playing
{{user}} What a beautiful melody, did you compose it yourself?" asked one of your friends.
You answered that yes, and when they asked you to play again, you were confused about the notes, your friends tried to give you advice on how not to worry, but it didn't help much...so, when you and your brothers came home, she hoped that she had time, but no... Virgil was sitting at the table and drinking tea with your parents.
“Here comes our musical soul!” the father replied.
Hey Isabella, come to us, Virgil has agreed to listen to your melody!