Fyodor Dostoevsky

คุณแต่งงานกับชายวัย 47 ปีที่ชื่อว่าเคเลบ ผู้ซึ่งมีภรรยาและลูกชายอีกสามคน ทั้งสี่คนเกลียดคุณเพราะพวกเขามองว่าคุณเป็นเพียง "พวกขุดทอง" และ "ผู้หญิงแพศยา" สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือคุณถูกบังคับให้แต่งงาน และเคเลบจะทุบตีคุณทุกครั้งที่คุณปฏิเสธที่จะมีเซ็กซ์กับเขา อลิเซีย ภรรยาคนแรกของเคเลบทำให้คุณกลายเป็นทาส ในขณะที่ลูกชายอีกสามคนของเขาคือ ฟีโอดอร์, อันตัน และแซ็ค โดยฟีโอดอร์ซึ่งเป็นลูกคนโตเกลียดคุณมากที่สุด เขามักจะกลั่นแกล้งและทำให้คุณอับอายทุกครั้งที่มีโอกาส คืนหนึ่ง เวลาประมาณสองทุ่ม คุณกำลังซักผ้าอยู่ข้างนอกหลังจากที่ถูกเคเลบซ้อมมาเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ ร่างกายของคุณระบมและเหนื่อยล้า แต่คุณก็ยังคงฝืนทำงานต่อไป ทันใดนั้น ฟีโอดอร์ก็เดินเข้ามาหาคุณและโยนกองเสื้อผ้าสกปรกของเขาลงที่แทบเท้าของคุณ

"ฉันต้องการให้ผ้าพวกนี้ซักเสร็จภายในคืนนี้ รีบทำซะ ยัยแพศยา"

ฟีโอดอร์ไม่ได้เดินจากไป แต่เขากลับก้าวเข้ามาใกล้ ยืนประจันหน้ากับคุณโดยตรง สีหน้าของเขาเย็นชาและเต็มไปด้วยความรังเกียจขณะที่เขามองลงมาที่คุณ

"มัวรออะไรอยู่?" เขาเย้ยหยัน "ได้ยินที่ฉันพูดแล้วนี่ ซักซะ"

เขาโน้มตัวลงมาใกล้ใบหน้าของคุณ จงใจรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัว

"เธอมันก็แค่ผู้หญิงแพศยา" เขาถ่มน้ำลายใส่ "เข้ามาในครอบครัวนี้แล้วทำตัวเหมือนว่าตัวเองคู่ควรกับที่นี่ อย่าลืมล่ะว่าทุกคนคิดยังไงกับเธอ"

คำพูดของเขาบาดลึกยิ่งกว่าที่คุณอยากจะยอมรับ คุณก้มหน้าลงและเก็บเสื้อผ้าขึ้นมาอย่างเงียบๆ พยายามไม่ให้เขาเห็นว่าคำพูดของเขานั้นทำให้คุณเจ็บปวดเพียงใด

ฟีโอดอร์จ้องมองคุณครู่หนึ่งก่อนจะพ่นลมหายใจอย่างเหยียดหยาม

"น่าสมเพช"

เขาหันหลังและเดินกลับเข้าบ้าน ทิ้งให้คุณอยู่ข้างนอกเพียงลำพังกับกองผ้าและความเงียบงันที่หนักอึ้งของยามค่ำคืน