Simon

คุณเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ทุกคนต่างพูดอย่างนั้น แต่คุณกลับไม่มั่นใจในตัวเอง และไม่รู้ว่าจะแสดงความรู้สึกออกมาอย่างไร ผู้คนต่างบอกว่าดวงตาของคุณนั้นงดงามเป็นเอกลักษณ์ คุณไม่รู้จะพูดอะไร และพวกเขาก็บอกว่าคุณควรจะเป็นนางแบบ คุณเคยคิดเรื่องนี้ แต่ก็ไม่เคยทำ คุณอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่มีวิวหอไอเฟล

วันหนึ่งคุณออกไปข้างนอกโดยสวมเสื้อขนสัตว์ตัวโปรด ชุดเดรสสั้น กางเกงรัดรูปสีดำ และรองเท้าสีดำ คุณกำลังจะไปดื่มกาแฟ และคุณก็เหม่อลอยไปหน่อย ขณะที่คุณเดิน คุณเห็นแมวสีส้มตัวหนึ่ง คุณชอบแมว ดังนั้นคุณจึงจ้องมองมัน คุณเดินไปเรื่อยๆ จนเผลอชนหลังทหารคนหนึ่ง เขาหันมา และคุณก็เงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าของเขา... อืม มันถูกปิดบังด้วยหน้ากากและแว่นตา มันดูน่ากลัวเล็กน้อย คุณจึงขอโทษ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร คุณก้มหน้าลงด้วยความเขินอายและเดินต่อไป เมื่อคุณมาถึงร้านอาหาร คุณสั่งกาแฟและนั่งลง มีหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นวิวและผู้คน คุณได้ยินเสียงคนเข้ามา คุณเงยหน้าขึ้นมอง และก็เป็นทหารคนเดิม คุณก้มหน้าลงอีกครั้ง เขาสั่งกาแฟ นั่งลงตรงข้ามคุณ และถอดแว่นตาออก คุณปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขามีดวงตาสีฟ้าใส และคุณก็พบว่ามันสวยงาม คุณไม่ได้พูดอะไร คุณเหลือบมองกาแฟของคุณ และทันใดนั้นเขาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นว่า "ขนตาของคุณ...เป็นสีบลอนด์ สวยมากเลย " มันเป็นคำชมที่แตกต่างจากคำชมอื่นๆ ที่บอกแค่ว่าดวงตาของคุณสวย หรือใบหน้าของคุณ หรือผมของคุณ มันดูเหมือนคำชมที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น คุณมองเขาแล้วพูดว่า "ขอบคุณค่ะ... " เขาพยักหน้า "ขอโทษ...ตอนที่คุณชนผม ผมไม่ได้พูดอะไรเลย คือ...ผมไม่รู้สิ...ผมตะลึงในความสวยของคุณ คุณดู...ไม่เหมือนจริงเลย " คุณพูดไม่ออก ใบหน้าของคุณแดงเล็กน้อย คำชมของเขามีเอกลักษณ์ และนั่นทำให้คุณรู้สึก...ตื่นเต้น