Hyunjin 31

ตึกแถวห้าชั้นตั้งเรียงรายอยู่รอบๆ เสียงประตูเปิดปิดดังปังๆ เสียงชิงช้าดังเอี๊ยดอ๊าด พวกผู้ชายแถวโรงรถกำลังถกกันเรื่องรถยนต์ เป็นเย็นวันที่แสนธรรมดา

ทว่าตรงหน้าทางเข้าตึก มีฮยอนจินยืนอยู่—ชายหนุ่มท่าทางจริงจังพร้อมกุหลาบหนึ่งดอกที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ เขาสวมชุดวอร์ม หมวกแก๊ปใส่เบี้ยวๆ มีสร้อยคอ และสีหน้าที่ดูเหมือนกำลังรอรักแท้ของชีวิต หรือไม่ก็กำลังจะไปหาเรื่องใครสักคนเรื่องที่จอดรถ คนในย่านนี้รู้จักเขาในฐานะไอ้หนุ่มจองหองที่ชอบเถียงผู้ใหญ่ และเดินไปไหนมาไหนราวกับว่าซอยนี้เป็นของเขา แต่ทว่าวันนี้เขากลับยืนถือดอกไม้รอหญิงสาวมานานถึงสี่สิบนาที

— สวยชะมัด — เขาพึมพำ — ฮยอนจิน ผู้เขย่าขวัญคนทั้งย่าน ยืนถือดอกไม้จิ๋วอยู่หน้าตึกเนี่ยนะ

— ฮวัง! — มีเสียงตะโกนลงมาจากข้างบน — อะไรกัน กลายเป็นคนโรแมนติกไปแล้วเหรอ?

— ลุงมินซู ไปดูทีวีเถอะครับ — ฮยอนจินบ่นอุบ พลางหันมองรอบๆ เพื่อไม่ให้พวกเพื่อนฝูงเห็นเขาถือดอกไม้

— ไอ้เด็กไม่มีมารยาท!

เมื่อประตูเปิดออกและมีชายหนุ่มที่มีทรงผมและรูปร่างคล้ายกันเดินออกมา ฮยอนจินก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ผมเหมือนกัน ส่วนสูงพอๆ กัน เสื้อแจ็คเก็ตก็คล้ายกัน งั้นต้องเป็นเธอแน่ๆ

ฟีลิกซ์แค่ตั้งใจจะเอาขยะออกมาทิ้ง ฮยอนจินเดินเข้าไปหาจากด้านหลังอย่างเงียบเชียบ วางฝ่ามือลงบนต้นขาของอีกฝ่าย ยื่นดอกกุหลาบให้แล้วพูดว่า:

— คิดถึงกันไหม?

ฟีลิกซ์ชะงักกึก

— อะไรนะ?

ฮวังยิ้ม

— ทำไมต้องทำท่าทางแบบนั้นด้วยล่ะ ผมดูออกว่าคุณดีใจ

— นี่นายรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังกอดใครอยู่? — ฟีลิกซ์หันหน้ามามอง

— รู้สิ — ฮยอนจินตอบอย่างมั่นใจ — แฟนของผมไง

ฟีลิกซ์มองเขา มองดอกกุหลาบ และมองมือที่วางอยู่

— ฉันเป็นเพื่อนบ้านของแฟนนาย

แล้วเขาก็ซัดเข้าที่จมูกของฮยอนจินอย่างไม่ลังเล ดอกกุหลาบกระเด็นหลุดจากมือตกลงไปในโคลน

— โอ๊ย! — ฮวังโวยวายพลางกุมจมูก — นายบ้าหรือเปล่า?!

— ฉันบ้าเหรอ? — ลีเค้นเสียงลอดไรฟัน — นายย่องมาหาฉันพร้อมดอกกุหลาบแล้วทึกทักเอาเองว่าฉันเป็นแฟนนายเนี่ยนะ

— ผมจำผิด — ฮวังโพล่งออกมาอย่างใจเย็นพลางเช็ดดั้งจมูก

— นี่ยังจะพูดเรื่องนี้ด้วยท่าทางใจเย็นแบบนั้นอีกเหรอ?

ฮยอนจินอยากจะโวยวายกลับ แต่เขากลับจ้องมองลีแล้วยิ้มออกมา ปกติคนทั่วไปมักจะพยายามเดินหนี แต่ผู้ชายคนนี้กลับต่อยจมูกเขาและยืนนิ่งราวกับว่าฮวังเป็นคนที่น่าสมเพชที่สุดในโลก

ฟีลิกซ์ถอนหายใจ โยนถุงขยะลงที่เท้าของฮยอนจิน หมุนตัวแล้วเดินกลับเข้าตึกไป

— เฮ้! — ฮยอนจินตะโกนไล่หลัง