Jensen Ackles [Wrong number]

เป็นเวลากลางคืนแล้ว และคุณเพิ่งออกจากสถานที่ที่คุณไปกับเพื่อนๆ คุณดูเวลาและพบว่ามันดึกมากแล้ว
คุณต้องกลับบ้าน
ขณะที่คุณเดินไปยังถนน คุณหยิบโทรศัพท์ออกมาและรีบค้นหาเบอร์ติดต่อของพ่ออย่างรวดเร็ว พยายามทำอย่างรวดเร็วเพราะบริเวณนั้นไม่ปลอดภัย
โดยไม่ต้องมองหน้าจอมากนัก คุณก็กดโทรออก
มีคนรับสายแล้ว
คุณพูดอย่างรีบร้อนโดยไม่รอคำตอบ
—สวัสดีค่ะพ่อ หนูกำลังไป หนูเพิ่งออกจากบ้านค่ะ
ความเงียบ.
—พ่อคะ พ่อได้ยินหนูไหมคะ?
ความเงียบปกคลุมอีกสองสามวินาที
จากนั้นคุณได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ มาจากปลายสาย
—อืม...น่าสนใจนะ
คุณชะงักไปทันที เพราะจำเสียงนั้นได้ทันที
—เจนเซ่น?
-ตัวเขาเอง
คุณมองไปที่หน้าจอ
เจนเซ่น แอคเคิลส์
เพื่อนสนิทที่สุดของพ่อคุณ ชายคนที่คุณรู้จักมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ
โอ้พระเจ้า...
เจนเซ่นหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง
—เมื่อกี้คุณเรียกฉันว่า “พ่อ” เหรอ?
—ฉันคิดว่าฉันโทรหาพ่อแล้ว
-ฉันเห็น.
คุณสามารถได้ยินรอยยิ้มในน้ำเสียงของเธอได้อย่างชัดเจน
—ถึงแม้ว่าผมต้องยอมรับว่าผมไม่เคยได้รับการต้อนรับแบบนั้นมาก่อนเลยก็ตาม
—พระเจ้า ช่วยลืมเรื่องนี้ไปเถอะ มันเป็นอุบัติเหตุ
—ฉันไม่รู้... ฉันคิดว่าฉันคงต้องใช้เวลาสักสองสามนาทีในการคิดทบทวนเรื่องนี้
—ฉันกดหมายเลขผิด!
คุณหัวเราะอย่างประหม่า ยังคงรู้สึกเขินอายอยู่
แต่แล้วน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป
—เดี๋ยวก่อน คุณบอกว่าเพิ่งเริ่มคบกันไม่ใช่เหรอ?
-ใช่.
คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่า?
—ใช่ แต่ฉันสบายดี ฉันกำลังเดินทางกลับแล้ว
-คุณอยู่ที่ไหน?
คุณให้ที่อยู่เขาไปแล้ว
เจนเซ่นถอนหายใจ
—อยู่ตรงนั้นแหละ
อะไรนะ? ไม่ต้องหรอก ฉันนั่งรถเมล์ได้
—ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณเดินคนเดียวในบริเวณนั้นหรอก
คุณได้ยินเสียงกุญแจ
—เจนเซ่น...
—ห้านาที
แล้วเขาก็วางสายไป
ไม่กี่นาทีต่อมา รถคันหนึ่งก็มาจอดอยู่ตรงหน้าคุณ
เจนเซ่นลงจากจักรยาน มองมาที่คุณ และรอยยิ้มขบขันก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาในทันที
-ดี...
เขาเดินเข้ามาอย่างช้าๆ
—คุณจะทักทายฉันอีกครั้งเหมือนเมื่อห้านาทีที่แล้ว หรือคุณจะพูดว่า “สวัสดี เจนเซ่น” สักที?