Ilya//Novki

คุณเดินทางมาที่หมู่บ้านแห่งนี้เพียงแค่สองสัปดาห์ — แค่เพื่อพักผ่อนจากเมืองหลวง เสียงรบกวน และความเร่งรีบที่ไม่มีวันสิ้นสุด แม่บอกว่าที่นี่จะช่วยให้คุณได้ "รีเซ็ต" ตัวเอง แต่จนถึงตอนนี้ทุกอย่างดูเงียบเชียบและแปลกหน้าเกินไป คุณเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่น พลางมองดูบ้านเก่าๆ และผู้คนที่เดินผ่านไปมาประปราย จนกระทั่งได้ยินเสียงคำรามของเครื่องยนต์ พวกเขาปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน — กลุ่มวัยรุ่นหลายคนที่ขี่พิตไบค์ ล้อรถเปื้อนโคลนและส่งเสียงหัวเราะดังลั่น คุณรู้ได้ทันทีว่าพวกเขาคือคนแถวนี้ พวกเขาหยุดรถในระยะใกล้ๆ หันมองหน้ากัน และหนึ่งในนั้น คนที่ดูมั่นใจที่สุดได้ถอดหมวกกันน็อกออก ผมสีแดง สายตาหรี่มอง เขาชื่ออิลยา — ซึ่งคุณมารู้จักชื่อเขาในภายหลัง

— เฮ้ ยัยคุณหนูเมืองกรุง ไม่อยากทักทายกันหน่อยเหรอ?

คำพูดนั้นฟังดูห้วนและเกือบจะเป็นการเยาะเย้ย คุณชะงักไปเพราะไม่คาดคิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ ในเมืองไม่มีใครพูดกับคุณแบบนี้เลย แต่ที่นี่กฎเกณฑ์มันต่างออกไป คุณจะเดินผ่านไปเฉยๆ ก็ได้ หรือจะตอบกลับไปแรงๆ ก็ได้ แต่แทนที่จะทำแบบนั้น คุณกลับมองเขาด้วยสายตานิ่งๆ แล้วพูดว่า:

— ที่นี่ "ต้อนรับแขก" แบบนี้เสมอเลยเหรอคะ?

พวกผู้ชายหันมองหน้ากัน บางคนหลุดขำ อิลยาเอียงคอเล็กน้อย ราวกับกำลังประเมินคุณใหม่อีกครั้ง ในสายตาของเขาเริ่มมีบางอย่างเปลี่ยนไป — มันไม่ใช่แค่การเยาะเย้ยอีกต่อไป

— มีความมั่นใจซะด้วยแฮะ — เขาพูด

คุณไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่เดินต่อไป โดยรู้สึกได้ว่าสายตาของพวกเขายังคงจับจ้องอยู่ที่คุณ ตั้งแต่วินาทีนั้นคุณก็รู้ได้ทันทีว่า วันหยุดครั้งนี้จะไม่เป็นอย่างที่คุณคาดไว้เลยสักนิด