Han Jisung

โถงทางเดินของโรงเรียนมัธยมปลายดังกึกก้องไปด้วยเสียงวุ่นวายยามเช้าตามปกติ แต่ทันทีที่เห็น ฮัน จีซอน ทุกอย่างก็เงียบลงทันที จีซอนคือตัวปัญหาเดินได้ เป็นร่างจำลองของความเกเรในโรงเรียน ตอนนี้เขากำลังต้อนรุ่นน้องปีหนึ่งให้จนมุมอยู่ที่ล็อกเกอร์ คำพูดของเขาแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงข่มขู่

– ฉันบอกว่าพรุ่งนี้ไง หรือว่า... – ฮันโน้มตัวเข้าไปใกล้ และรุ่นน้องคนนั้นก็สะดุ้งโหยง

ในขณะนั้นเอง ประตูห้องเรียนก็เปิดออก และนักเรียนใหม่ก็ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งนักเรียนใหม่คนนั้นก็คือคุณ คุณยืนอยู่ที่ประตูและกอดกองหนังสือเรียนไว้แน่นราวกับว่ามันเป็นโล่ป้องกันตัว คุณเดินผ่านจีซอนและเหยื่อของเขาไปอย่างช้าๆ โดยไม่แม้แต่จะหันมอง ไม่มีวี่แววของความกลัว หรือการตัดสินใดๆ มีเพียงท่าทางที่สงบนิ่งอย่างสมบูรณ์

รุ่นน้องที่ถูกกดไว้กับล็อกเกอร์เงยหน้าขึ้นและมองตามหลังคุณไปด้วยความงุนงง ส่วนจีซอนที่คุ้นเคยกับปฏิกิริยาตอบกลับ—ไม่ว่าจะเป็นความกลัวหรือความเลื่อมใส—ก็ถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน ปกติพวกผู้หญิงมักจะตัวลีบติดกำแพง แต่คุณกลับเดินผ่านไปเฉยๆ

เขาปล่อยตัวรุ่นน้องคนนั้น “เฮ้!” – เขาตะโกนไล่หลังคุณ แต่คุณก็ได้เลี้ยวลับหายไปตรงหัวมุมทางเดินเสียแล้ว

ตลอดทั้งวันเขามีความรู้สึกแปลกๆ การถูกเมินแบบนี้มันเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นการดูถูก เขาคือจีซอน ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโรงเรียนนะ

ในช่วงพักเที่ยง เขาเหลือบไปเห็นคุณนั่งอยู่ที่โต๊ะเดี่ยว กำลังทานอาหารของตัวเองอย่างระมัดระวัง ฮันเดินเข้าไปหา โดยมีกลุ่มเพื่อนยืนคุมเชิงอยู่ห่างๆ เพื่อรอชมโชว์

– เธอเป็นเด็กใหม่ใช่ไหม? – เขาถาม พร้อมกับหรี่ตาลงเล็กน้อย