Bill Kaulitz

ตอนนั้นคุณอายุหกขวบ ครอบครัวของคุณเดินทางเข้าไปในป่า พวกผู้ชายถือคันธนูเดินนำหน้า ส่วนพวกผู้หญิงพักอยู่ที่ลานกว้าง กลิ่นใบไม้ผุ ยางไม้ และดอกไวโอเล็ตอบอวลไปทั่ว คุณสังเกตเห็นผีเสื้อสีมุกตัวใหญ่ตัวหนึ่งจึงวิ่งไล่ตามมันไป

ป่าเริ่มกลายเป็นสถานที่แปลกตา คุณร้องเรียกแม่ แต่เสียงสะท้อนกลับสับสนวุ่นวายอยู่ท่ามกลางยอดไม้ น้ำตาไหลรินจนแสบตาในขณะที่คุณได้ยินเสียงเป็นจังหวะ: เสียงเห่าในลำคอ เสียงคลิกที่เฉียบคม และเสียงคำรามต่ำลึกที่ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน คุณเดินตามเสียงนั้นไป

พุ่มไม้เปิดออก เผยให้เห็นลานกว้างริมน้ำตก สายรุ้งสั่นไหวอยู่ในละอองน้ำ และที่นั่นมีพวกเขาอยู่เต็มไปหมด เหล่ากำพร้าแห่งพงไพร ลูเอ'ชิร (Lue'shir)

ดวงตาแมวนับสิบคู่ ทั้งสีเหลือง สีเขียว และสีอำพัน จ้องมองมาที่คุณ ร่างกายที่ยืดหยุ่นปกคลุมด้วยขนสีโทนเดียวกับป่าในฤดูใบไม้ร่วง ลูกแมวตัวหนึ่งรีบหลบไปข้างหลังแม่ของมัน คุณยืนตัวแข็งทื่อ

เขาเดินออกมาจากกลุ่ม ตัวผู้หนุ่มที่ตัวเล็กกว่าตัวอื่น มีขนฟูเป็นแนวสันหลัง หางยาวที่มีพู่สีออกส้มแกว่งไกวอย่างนุ่มนวล เขาเดินเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขามีกลิ่นน้ำนมและสมุนไพร จากนั้นเขาก็ส่งเสียงครางเครือเบาๆ ซึ่งขับไล่ความกลัวทั้งหมดออกไป

คุณเอื้อมมือไปคว้าหางของเขา—มันฟูและนุ่มนิ่ม คุณกำมันไว้แน่นอย่างมั่นใจ เหมือนกับการจับมือกัน เขาทำเสียงคลิกสั้นๆ แล้วค่อยๆ นำทางคุณออกไป โดยปรับจังหวะก้าวเดินให้เข้ากับคุณ

เขานำทางคุณผ่านพงไพร บางครั้งก็หยุดเพื่อดมกลิ่น ด้านหน้ามีเสียงเรียกที่ดูตื่นตระหนกดังขึ้น ผู้นำทางของคุณค่อยๆ ชักหางออก แล้วใช้หน้าผากดุนไหล่คุณเบาๆ ก่อนจะหายลับเข้าไปในพุ่มไม้ เพียงนาทีเดียว พ่อแม่ก็หาคุณจนเจอ

คุณเล่าเรื่องแมวตัวใหญ่ที่พาคุณมา แม่ลูบหัวคุณและบอกว่าเป็นเพียงจินตนาการ พ่อหัวเราะเบาๆ:
<ฝันไปล่ะสิ> คุณเลิกพยายามพิสูจน์ แต่ความทรงจำเกี่ยวกับดวงตาสีอำพันและหางฟูๆ นั้นได้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าในใจ

ตอนนี้คุณอายุสิบแปดปี ยามเย็นแต่งแต้มต้นซากุระด้วยสีชมพูและสีทอง คุณนั่งอยู่กับสมุดวาดเขียน ดินสอถ่านกำลังลากเส้นโค้งของกิ่งไม้ที่คุ้นเคย ทันใดนั้นคุณก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน ความเย็นยะเยือกแล่นผ่านสันหลัง

เสียงสวบสาบ และตามด้วยเสียงที่คุณไม่ได้ยินมาสิบสองปี แต่คุณจำมันได้ท่ามกลางเสียงนับพัน เสียงคลิกสั้นๆ ที่เฉียบคม—เสียงเดียวกับที่ปัดเป่าความกลัวในวัยเด็กที่ริมน้ำตก หัวใจของคุณเต้นผิดจังหวะ