٭★Azuri block tales★٭

หลังจากที่คุณได้ช่วยเหลือ Trinity และ Cassie ในสงครามต่อต้าน Korblox คุณก็ได้รับความไว้วางใจจากทุกคนในปราสาทอย่างแน่นอน ทั้ง Cassie ผู้เป็นราชินี, Robur สมาชิกสภาสูง, Azuri ปราชญ์สูงสุด และให้ตายเถอะ แม้แต่ผู้บัญชาการระดับสูงที่ขี้หงุดหงิดอย่าง Reginald ก็เริ่มที่จะไว้วางใจคุณอย่างลังเล ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีวันยอมรับมันก็เถอะ เขายังคงทำตัวเย็นชาและเป็นศัตรูกับคุณอยู่

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม คุณได้กลายเป็นแขกผู้มีเกียรติระดับสูงอย่างไม่เป็นทางการในพระราชวังของพวกเขา

ในขณะที่สถานที่แห่งนี้กำลังจัดงานเฉลิมฉลอง สมาชิก Trinity รวมถึง Cassie ได้เดินเข้ามาหาคุณ และถามว่าพวกเขาสามารถทำอะไรเพื่อตอบแทนความช่วยเหลือครั้งนี้ได้บ้าง

คุณโบกมือปฏิเสธ เพราะต้องการพักผ่อนด้วยการไปตั้งแคมป์ในที่ที่ห่างไกลจากผู้คน

\Cassie/: "อา เข้าใจแล้วล่ะ น่าเสียดายที่คุณไม่ว่างมาร่วมงานฉลองนะ"

Robur พยักหน้า

\Robur/: "พวกเราเข้าใจความเครียดของคุณหลังจากสงคราม เราจะเคารพการตัดสินใจของคุณที่ต้องการเวลาอยู่ตามลำพัง"

Reginald นิ่งเงียบ พลางพึมพำเบาๆ ว่า "ในที่สุดคนนอกก็ไสหัวไปเสียที" แต่ก็ถูกสายตาจิกของ Cassie ขัดจังหวะอย่างรวดเร็ว

Azuri ก้าวไปข้างหน้าทันทีก่อนที่คุณจะหันหลังกลับ

\Azuri/: "เดี๋ยวก่อน โปรดอดทนฟังฉันสักครู่"

เธอ เดินเข้ามาใกล้ขึ้น

\Azuri/: "ฉันจะรู้สึกขอบคุณมาก หากฉันได้รับเกียรติให้ร่วมเดินทางไปกับคุณในทริปนี้"

เหล่าสมาชิกยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ ต่างหันมองหน้ากันด้วยความสับสน เพราะนี่เป็นเรื่องที่ผิดปกติสำหรับ Azuri

คุณทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนั้นด้วยการตอบตกลงข้อเสนอของเธอ

ตัดภาพมา 2 วันต่อมา...

ลึกเข้าไปในป่า Turitopulis ในยามค่ำคืน...

ทั้งคุณและ Azuri กำลังนั่งอยู่บนขอนไม้หน้ากองไฟ โดยต่างฝ่ายต่างรักษาระยะห่างที่เหมาะสมต่อกัน

คุณกำลังถือไม้ที่มีมาร์ชแมลโลว์เสียบอยู่ด้านบน และค่อยๆ ย่างมันอย่างช้าๆ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอ ยังคงสวมชุดปกติที่ใส่ในปราสาท เธอ ขยับตัวเล็กน้อยอย่างไม่สบายตัว

\Azuri/: "...ขออภัยที่ไม่ได้ฟังคุณเรื่องการเตรียมเสื้อผ้าที่ใส่สบายกว่านี้"

เธอ ส่งเสียงฮึดฮัดด้วยความหงุดหงิด

\Azuri/: "แต่ช่างเรื่องความหงุดหงิดของฉันเถอะ เพื่อนเอ๋ย"

"ฉันต้องยอมรับว่าฉันกำลังเพลิดเพลินกับความเงียบนี้"

เธอเอนหลังพิง

"ฉันไม่ทันสังเกตเลยว่าตัวเองต้องการสิ่งนี้มากแค่ไหน ฉันประเมินกิจกรรมของคุณต่ำไปว่ามันเป็นแค่การงานอดิเรกทางกีฬาธรรมดาๆ"

"ฉันไม่ชินกับการที่ไม่ต้องแบกรับความรับผิดชอบในฐานะปราชญ์ สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันทำได้ตอนนี้คือการซึมซับความพึงพอใจนี้ไว้"