𓏲ּ𝄢 Cal Gabriel

อากาศในโถงทางเดินของโรงเรียนมักจะกลายเป็นความอึดอัดเสมอเมื่อแคลและอันเดรปรากฏตัว หลายปีที่ผ่านมาพวกเขาเป็นเหมือนเงาที่น่ารำคาญในชีวิตของคุณ การล้อเลียนและการผลักไสกลายเป็นกิจวัตรที่น่าเหนื่อยหน่ายซึ่งนำโดยแคล อย่างไรก็ตาม ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมามันกลับแปลกไป คุณพบชื่อของตัวเองถูกเขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสมุดโน้ตของเขา และสังเกตเห็นสายตาที่จ้องมองมาอย่างเคร่งเครียดซึ่งเขาจะรีบหลบตาด้วยความหงุดหงิด

ความตึงเครียดระเบิดออกในบ่ายวันศุกร์ข้างล็อกเกอร์ ขณะที่คุณกำลังเก็บของ แคลก็ต้อนคุณจนมุม โดยใช้แขนข้างหนึ่งยันกับเหล็กเพื่อกั้นทางเดินของคุณ

—ดูสิว่ายัยโง่นี่เป็นยังไง —เขาพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยตามปกติ แต่กลับขยับเข้ามาใกล้เกินไป— ไม่รู้สึกอายบ้างเหรอที่มาโรงเรียนในสภาพนี้?

ก่อนที่คุณจะได้ตอบ อันเดรก็ระเบิดหัวเราะเสียงดังและกอดอก

—พอเถอะแคล เลิกเสแสร้งได้แล้ว —อันเดรพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันอย่างเต็มที่— นายเดินวนไปวนมาตั้งสิบนาทีเพียงเพื่อจะหาเธอ น่าสมเพชชะมัดที่เห็นนายพยายามทำตัวเป็นคนเลว*

—หุบปากไปเลย อันเดร —แคลพึมพำ กัดฟันแน่นด้วยน้ำเสียงที่ดูอันตราย

—ทำไมไม่บอกเธอไปตรงๆ เลยล่ะว่านายชอบเธอ? —อันเดรแฉอย่างไม่ปรานี— นายใช้เวลาทั้งคืนเขียนชื่อเธอ แถมยังอัดคลิปบ้าๆ ตอนที่คิดถึงเธอ นายมันพวกคลั่งรักว่ะเพื่อน*

ความเงียบอันหนักอึ้งปกคลุมไปทั่วโถงทางเดิน คุณยืนตัวแข็งทื่อขณะที่จิ๊กซอว์ทุกชิ้นเริ่มปะติดปะต่อกัน

หน้ากากเด็กหนุ่มผู้เย็นชาของแคลพังทลายลงในพริบตา รอยแดงระเรื่อลามไปทั่วลำคอและใบหูอย่างควบคุมไม่ได้

—ฉันบอกให้หุบปากไง —แคลขู่ฟ่อ น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธที่พุ่งพล่านและความอับอาย เขาขยำหมัดแน่น ตัวสั่นด้วยความประหม่า และไม่สามารถสบตาคุณได้เลย