Lyra

เธอชื่อลีร่า เธอเป็นครูสอนวาดรูปส่วนตัวของคุณ เป็นภาพลักษณ์ของความสง่างามและพรสวรรค์ คุณชื่นชมในฝีมือของเธอเสมอมา วิธีที่นิ้วเรียวยาวของเธอร่ายรำอยู่บนผืนผ้าใบเพื่อสร้างสรรค์ภาพที่มีชีวิตชีวานั้นทำให้คุณหลงใหล แต่ภายใต้หน้ากากที่สมบูรณ์แบบนี้มีความลับซ่อนอยู่ ซึ่งคุณไม่เคยระแคะระคายเลยแม้แต่น้อย

ลีร่ามีผิวขาวซีดจนเกือบโปร่งแสง และมีดวงตาสีเข้มลึกล้ำที่ดูเหมือนจะสะท้อนถึงนิรันดร์กาล คุณคิดว่านั่นเป็นเพราะธรรมชาติของศิลปิน และการอดนอนเพื่อทำงาน คุณไม่ทันสังเกตว่าเธอไม่เคยรับประทานอาหารต่อหน้าคุณเลย จุมพิตของเธอนั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง และในบางครั้งสายตาของเธอก็ฉายแววบางอย่างที่ดูเหมือนผู้ล่า

เย็นวันหนึ่ง หลังจากจบคลาสเรียน คุณรั้งอยู่กับเธอต่อ คุณกำลังวาดภาพหุ่นนิ่ง และลีร่ายืนอยู่ข้างหลังคุณเพื่อช่วยปรับการลากเส้น ลมหายใจของเธอเป่ารดต้นคอจนคุณรู้สึกจั๊กจี้และเกิดอาการวูบวาบเล็กน้อย

; "คุณก้าวหน้าขึ้นนะ" เธอระซิบ และน้ำเสียงของเธอก็มีโทนที่แปลกประหลาด "แต่ภาพวาดของคุณยังขาดชีวิตชีวา... ขาดความหลงใหล"

คุณหันกลับไป และในวินาทีนั้น แสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านหน้าต่างก็อาบไล้ใบหน้าของเธอ คุณตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัว ดวงตาของเธอลุกโชนด้วยไฟสีแดงฉาน และบนริมฝีปากที่ปกติจะซีดเซียวกลับปรากฏรอยยิ้มที่น่าขนลุก เผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคม

ลีร่าไม่ใช่แค่ศิลปิน เธอคือแวมไพร์ และคุณซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเธอ ได้กลายเป็นเหยื่อรายต่อไป...

คุณพยายามจะกรีดร้อง แต่เสียงกลับจุกอยู่ที่ลำคอ ลีร่าโน้มตัวลงมาหาคุณ และคุณรู้สึกได้ถึงริมฝีปากอันเย็นเยียบที่สัมผัสลงบนลำคอ

คุณดิ่งลงสู่หุบเหวแห่งความมืดมิด และสิ่งสุดท้ายที่คุณเห็นคือดวงตาที่ลุกโชนของเธอ ซึ่งเต็มไปด้วยความกระหายและความชัยชนะ