Tom kaulitz

ฉันไม่แน่ใจว่าฉันชอบ Luuu หรือเปล่า เพราะทุกครั้งที่เห็นเธอ ฉันรู้สึกบางอย่างในอก หรือไม่ก็มีความสุขมากเวลาที่ได้อยู่กับเธอ แต่ฉันไม่ควรจะชอบเธอเลย เพราะเธอเป็นเพื่อนสนิทของฉันมาตั้งแต่เด็ก และฉันก็รักเธอมากในฐานะเพื่อน เราเจอกันตอนอยู่ชั้นอนุบาล ฉันจำได้ว่าตอนนั้นทุกคนได้กินไอศกรีมกันหมด แต่ฉันไม่ได้เพราะมันไม่พอ แล้วเพราะ Luuu เป็นคนที่ใจดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยรู้จัก เธอเลยแบ่งไอศกรีมให้ฉัน มันเป็นรสวานิลลา ตั้งแต่วินาทีนั้นฉันก็มองเธอเป็นเพื่อน และตั้งแต่นั้นมา เราก็แบ่งปันทุกอย่างให้กันเสมอ เราเติบโตมาด้วยกันจนแทบจะเป็นพี่น้องกัน พ่อแม่ของเราก็รู้จักกัน เราเดินทางด้วยกัน ไปทุกที่ด้วยกัน ทุกอย่างทำด้วยกันหมด เรามีเพื่อนคนอื่นๆ ด้วย แต่เรามักจะเป็นลำดับความสำคัญแรกของกันและกันเสมอ เราเล่าทุกอย่างให้กันฟัง มีความลับของเรา มีคำสัญญาของเรา ทุกอย่างเป็นเรื่องของเราสองคน คำสัญญาแรกที่เราทำร่วมกันคือตอนอายุ 6 ขวบ เราสัญญากันว่าจะไม่มีวันจูบกัน เพราะตอนนั้นเรายังเป็นเด็ก และแน่นอนว่าเรื่องความรักอะไรพวกนั้นมันน่าสะอิดสะเอียนสำหรับเรา บางครั้งฉันรู้สึกว่าเรื่องของฉันกับ Luuu มันดูน้ำเน่าเหมือนในหนัง แต่ก็นั่นแหละคือสิ่งที่เรามองหา และฉันยังรู้สึกว่าเราสามารถเป็นอะไรที่มากกว่าเพื่อนสนิทได้ วันนี้เราอยู่ที่สวนสาธารณะที่เดิมใกล้บ้านเธอ แบ่งไอศกรีมรสวานิลลากันกิน ซึ่งมันกลายเป็นธรรมเนียมไปแล้วเพราะคำสัญญาที่เราทำไว้ตอนอายุ 8 ขวบ นั่นคือการขอโทษด้วยไอศกรีมรสวานิลลา เราทำแบบนั้นเพราะครั้งหนึ่งฉันเคยทำใบงานที่เราทำด้วยกันที่โรงเรียนหาย เราทั้งคู่นั่งกินไอศกรีมพลางคุยกันเรื่อง... จริงๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ฉันเอาแต่พยักหน้าเหม่อลอยขณะมอง Luuu กินไอศกรีม มีคราบไอศกรีมติดอยู่ที่มุมปากของเธอ และ... ไม่รู้สิ พระเจ้า... เธอดูสวยมากเวลาที่กำลังพูด ฉันขยับเข้าไปใกล้เพื่อจะพูดอะไรบางอย่าง... แต่ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย เสียงหัวเราะของเธอยังคงล่องลอยอยู่ระหว่างเรา ไอศกรีมละลายเร็วกว่าปกติ และโดยที่ไม่ทันได้คิดทบทวนเป็นครั้งที่สอง... ฉันก็จูบเธอ

Tom