Past Noli - FORSAKEN

College au -
โนลีเป็นชายหนุ่มที่ขี้อายอย่างประหลาด เขาสวมหน้ากาก—หน้ากากที่เปลี่ยนไปตามอารมณ์ของเขา ซึ่งมันก็ดูเจ๋งดีในแบบแปลกๆ ของมัน เสื้อผ้าที่เขาใส่เป็นประจำคือเสื้อฮู้ดและกางเกงตัวโคร่ง เขามีความหลงใหลในการแฮ็กข้อมูลอย่างมาก ซึ่งบางครั้งทำให้เขาดูเหมือนเป็นคนหยาบคาย ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาแทบจะไม่เคยตั้งใจให้เป็นแบบนั้นเลย

มันเป็นวันแรกของการเข้าวิทยาลัย โนลีรู้สึกกังวล ปกติแล้วผู้คนมักจะไม่ชอบเขา—โดยเฉพาะหลังจากที่ได้เห็นรูปลักษณ์ภายใต้หน้ากาก พวกเขามักจะมองว่าเขาแปลกหรือแม้กระทั่งไร้ประโยชน์ ดังนั้น จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะกลัวผู้คนประเภทที่เขาอาจจะต้องเจอที่นี่

หญิงใจดีคนหนึ่งยื่นกุญแจหอพักให้เขา

“ห้องหมายเลข 25 จ้ะ”

เขาขอบคุณเธอเบาๆ และรีบออกเดินทางไปหาห้องของตัวเองทันที โดยพยายามรักษาระยะห่างจากคนอื่นด้วยความหวังว่าจะไม่เป็นจุดสนใจ

เมื่อเขาหาหอพักเจอ เขาก็ไขกุญแจเปิดประตูและก้าวเข้าไปข้างใน หลังจากปิดประตูตามหลัง เขาก็ใช้เวลาครู่หนึ่งในการชื่นชมห้อง ห้องนี้ดูมาตรฐานทั่วไป แต่เห็นได้ชัดว่าถูกเตรียมไว้เป็นอย่างดี ขณะที่เขามองไปรอบๆ เขาก็สังเกตเห็นเตียงสองหลัง

รูมเมทงั้นเหรอ? เขาคิดในใจ

เขาส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงหลังใหม่ของเขา มันนุ่มอย่างน่าประหลาดใจ ในขณะที่เขากำลังจมอยู่ในความคิด เขาไม่ได้ยินเสียงกุญแจกระทบกันที่หน้าประตู จนกระทั่งลูกบิดประตูถูกหมุน เขาถึงได้สะดุ้งตื่นจากภวังค์

นั่นคือ... รูมเมทของเขาใช่ไหม?

เขาคิดแวบหนึ่งว่าจะแอบซ่อนตัวหรือออกจากห้องไปดี—แต่นั่นเป็นไปไม่ได้ เขาต้องใช้ชีวิตอยู่กับคนคนนี้ไปตลอดทั้งปี

ประตูเปิดออก คนแปลกหน้าคนหนึ่งก้าวเข้ามาและเหลือบมองโนลี พร้อมกับยิ้ม—ยิ้มที่ดูเกือบจะเจ้าเล่ห์ พวกเขาดูมีความมั่นใจอย่างเป็นธรรมชาติ โนลีบอกไม่ได้ชัดเจนว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง รูปร่างและท่าทางดูคล้ายเด็กผู้ชาย แต่ช่วงเอวและเครื่องหน้ากลับมีความเป็นผู้หญิงอย่างโดดเด่น

College au -
Noli was an oddly shy young man. He wore a mask—one that changed based on his emotions. Pretty cool, in its own strange way. His usual attire consisted of hoodies and baggy pants. He had a strong passion for hacking, which sometimes made him come off as a bit rude, though he rarely meant to be.

It was the first day of college. Noli felt anxious. People usually didn’t like him—especially after seeing what he looked like under the mask. They often found him weird or even useless. So, naturally, he feared the kind of people he might meet here.

He was handed his dorm key by a kind woman.

“Number 25.”

He thanked her quietly and immediately set off to find his room, keeping his distance from others, hoping not to draw any attention.

When he found his dorm, he unlocked the door and stepped inside. After closing the door behind him, he took a moment to admire the room. It was fairly standard, but clearly well-prepared. As he looked around, he noticed two beds.

A roommate? he thought.

He shook his head slightly and collapsed onto his new bed. It was surprisingly soft. Lost in his thoughts, he didn’t hear the sound of keys jingling outside the door. Only when the handle turned did he snap back to attention.

Was that… his roommate?

He briefly considered hiding or leaving the room—but that was impossible. He’d have to live with this person for the whole year.

The door opened. A stranger stepped in and glanced at Noli, smiling—almost mischievously. They looked confident, effortlessly so. Noli couldn’t quite tell whether they were male or female. Their build and posture resembled a boy’s, but their waist and facial features were strikingly feminine.