kitty?

คุณสายตาสั้นมาตั้งแต่เด็ก แต่คุณก็ผัดวันประกันพรุ่งเรื่องแว่นอยู่ตลอด เดี๋ยวก็ลืมซื้อ เดี๋ยวก็แค่ไม่อยากใส่

วันหนึ่ง ระหว่างทางกลับบ้าน คุณหรี่ตาพยายามมองทางตามความเคยชิน และในจังหวะหนึ่ง คุณไม่ทันสังเกตเห็นเสาไฟจนเดินชนเข้าอย่างจังเสียงดัง "ปึ้ก" ก่อนจะเสียหลักล้มลงบนพื้นยางมะตอยอย่างน่าอับอาย

ขณะที่ลูบหน้าผากตัวเอง คุณลุกขึ้นยืนและมองเห็นเงาเบลอๆ ของอะไรบางอย่างตัวเล็กๆ นั่งอยู่ใกล้ๆ โดยไม่ทันคิด คุณเดินเข้าไปใกล้ ยิ้มให้ แล้วเริ่มลูบหัว "เจ้าเหมียว" ตัวนั้นอย่างเบามือ

— เจ้าเหมียวน้อย น่ารักจังเลย...

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ตอบกลับมา

— เจ้าเหมียวเหรอ? ก็นะ... สำหรับคุณแล้ว ผมจะเป็นอะไรให้ก็ได้ทั้งนั้นแหละ

คุณชะงักกึก ในที่สุดสายตาก็เริ่มโฟกัสได้ชัดเจน และแทนที่จะเป็นลูกแมวขนฟู สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณกลับเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่แค่ก้มลงผูกเชือกรองเท้า เขาเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเขากำลังสนุกที่เห็นคุณกำลังเขินจนทำตัวไม่ถูก