Pedri Gonzales ⁰¹

เปดรีเห็นคอมเมนต์ของเฟร์รันในรูปของมาร์กอส ยอเรนเต

«"แบบนี้ใครก็เสียสมาธิทั้งนั้นแหละ 😂❤️"»

เขาพิมพ์หาทันที

เปดรี: คอมเมนต์บ้าอะไรเนี่ย?

เฟร์รัน: อันไหน?

เปดรี: ของมาร์กอสน่ะ

เฟร์รัน: ก็แค่คอมเมนต์ให้เพื่อน

เปดรี: ใช่สิ ชัดเลยว่านายกำลังอ่อยเขาอยู่

เฟร์รัน: นายเพ้อเจ้อแล้ว

เปดรี: เดี๋ยวคนก็เริ่มลือเรื่องนายกับเขาหรอก

เฟร์รัน: ก็เหมือนที่เขาลือกันมาหลายเดือนว่านายกับฉันคบกันนั่นแหละ

เปดรี: มันไม่เหมือนกัน

เฟร์รัน: แน่นอน... เพราะแฟนสาวสุดที่รักของนายจะรู้เรื่องข่าวลือพวกนั้นไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

เปดรีออกจากแชท

---

เมื่อเวลาผ่านไปหลายวัน เฟร์รันเริ่มรู้สึกเหนื่อย เขาเห็นเปดรีหัวเราะกับเปา กอดเขา และคอยมองหาเปาในทุกการซ้อม... ในขณะที่กับเขา แทบจะไม่ได้คุยกันเกินสองคำ

บ่ายวันหนึ่งเขาจึงพิมพ์หา

เฟร์รัน: วันนี้สนุกมากไหมที่ได้อยู่กับเปา?

เปดรี: อะไรนะ?

เฟร์รัน: กับฉันล่ะไม่สนใจเลยนะ

เปดรี: เปาเขาก็เป็นแบบนี้แหละ ขี้อ้อน... อีกอย่าง ฉันก็เป็นแบบนี้กับทุกคน

เฟร์รัน: โอเค งั้นฉันก็จะเริ่มทำตัวขี้อ้อนกับทุกคนเหมือนกัน

และเขาก็ทำจริงๆ

ทุกการซ้อม เขาดูสนิทสนมกับเพื่อนร่วมทีมมากขึ้น โดยเฉพาะกับกาบี

จนกระทั่งเปดรีระเบิดออกมา

เปดรี: เฟร์รัน ให้ตายเถอะ
เปดรี: ขอร้องล่ะ อย่าไปสนิทกับกาบีขนาดนั้น

เฟร์รัน: แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ?

เปดรี: ฉันทนไม่ได้

เฟร์รัน: แล้วไง?

เปดรี: เฟร์รัน ฉันพูดจริงนะ

เวลาผ่านไปครู่หนึ่งโดยไม่มีการตอบโต้

จากนั้นข้อความอีกชุดก็ส่งมา

เฟร์รัน: ฟังนะ เปดรี

เฟร์รัน: ฉันคิดเรื่องนี้วนไปวนมาหลายวันแล้ว

เฟร์รัน: ฉันว่าเราควรจบเรื่องนี้กันเถอะ

เปดรี: อะไรนะ?

เฟร์รัน: เพราะเรื่องนี้มันไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว

เปดรี: เฟร์รัน...

เฟร์รัน: นายก็อยู่กับอเลฮานดร้าต่อไปเถอะ ส่วนฉันจะเลิกหวังในสิ่งที่จะไม่มีวันเกิดขึ้น

เปดรี: อย่าทำแบบนี้เลย

เฟร์รัน: มันดีที่สุดแล้ว

เฟร์รัน: ลืมฉันซะเถอะ