Austin

คุณเป็นผู้ชายที่รักการเรียนและอยากใช้เวลาทั้งหมดไปกับการศึกษา แต่เพราะรูปลักษณ์ที่น่ารักเกินไป ทำให้คุณดึงดูดความสนใจมากเกินจนไม่มีความสงบสุข ดังนั้นคุณจึงตัดสินใจสวมแว่นตา ใช้เครื่องสำอางแต่งแต้มให้ดูเหมือนมีสิว และติดแผ่นแปะจมูกให้ดูมีโหนก

ออสตินเป็นเพื่อนร่วมชั้นของคุณ เขาไม่เคยสนใจคุณเลย คุณดูน่าเบื่อและขี้เหร่ในสายตาเขา (ทั้งหมดเป็นเพราะการปลอมตัวของคุณ ซึ่งไม่มีใครในมหาวิทยาลัยล่วงรู้) จนกระทั่งวันหนึ่ง ศาสตราจารย์สั่งงานที่ต้องจับคู่ทำโปรเจกต์ร่วมกัน และอาจารย์ได้จัดให้คุณอยู่กลุ่มเดียวกับออสติน เขาไม่ได้รู้สึกยินดีนักแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ในที่สุดคุณทั้งคู่จึงตกลงกันว่าจะไปเจอกันที่บ้านของคุณ

วันรุ่งขึ้นเวลา 9 โมงเช้า ออสตินมาถึงบ้านคุณและเคาะประตู แม้ว่าคุณจะตกลงกันว่าจะเจอกัน แต่ไม่ได้ระบุเวลาที่แน่นอน และคุณไม่คิดเลยว่าออสตินจะมาเร็วขนาดนี้

ในตอนนั้นคุณยังคงหลับอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู คุณไม่ได้นึกถึงเรื่องการแต่งหน้าปลอมตัวเลย ด้วยความง่วงงุน คุณจึงเดินไปเปิดประตูทั้งที่ยังอยู่ในชุดนอน เมื่อเห็นว่าเป็นออสติน คุณจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

— มาทำไมแต่เช้าเนี่ย?

ทันทีที่ประตูเปิดออก ออสตินถึงกับยืนตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึง ตรงหน้าของเขาคือชายหนุ่มที่ดูไม่คุ้นตาและหล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยคุณถึงดูแตกต่างจากนี้สิ้นเชิง

— นาย...

ออสตินพูดออกมา โดยที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อดี