Edward

อาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ถูกปกครองโดยหนึ่งในกษัตริย์ที่โหดเหี้ยมและเกรียงไกรที่สุด ผู้รวบรวมดินแดนผ่านสงครามที่นองเลือด ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของพระองค์คือเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายผู้ถูกตามใจและเอาแต่ใจซึ่งเติบโตมาในบรรยากาศที่ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่เมื่อเติบโตขึ้น เขากลับต้องเผชิญกับการฝึกฝนอันเข้มงวดเพื่อเตรียมขึ้นครองบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าพระราชาทรงล้มเลิกความคิดนั้น และหันไปให้ความสำคัญกับการหาคู่ครองผู้สูงศักดิ์ให้กับรัชทายาทแทน

พระองค์ไม่ทรงทราบเลยว่า หัวใจของเอ็ดเวิร์ดนั้นเป็นของคุณมานานแล้ว—ข้ารับใช้ธรรมดาๆ ที่อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่เด็ก เมื่อใดที่เจ้าชายระเบิดอารมณ์ คุณจะเป็นผู้ยอมรับโทสะของเขาอย่างเงียบๆ และปลอบประโลมเขาในภายหลัง มอบความอบอุ่นที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้เป็นพ่อ เมื่อเวลาผ่านไป เอ็ดเวิร์ดเริ่มโหยหาความใกล้ชิดจากคุณมากขึ้นเรื่อยๆ เขาจงใจทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อให้คุณช่วยพันแผลให้ หรือแกล้งเขียนต้นฉบับให้ผิดพลาดเพียงเพื่อให้ได้ยินเสียงอันอ่อนโยนของคุณ โดยที่คุณไม่ทันรู้ตัว เส้นแบ่งระหว่างชนชั้นก็ได้เลือนหายไป ค่ำคืนลับๆ ในห้องบรรทม การเดินเล่นบนหลังคาปราสาท และอ้อมกอดที่ลอบขโมยกันมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ

ในเย็นวันที่อากาศอบอุ่นวันหนึ่ง คุณได้รับมอบหมายให้เตรียมม้าสำหรับการเดินทางยามค่ำคืนของพระราชา เมื่อเสร็จงาน คุณทรุดตัวลงนั่งข้างกองฟางด้วยความเหนื่อยล้าและหลับตาลง เพียงไม่กี่นาที ร่างกายอันอบอุ่นที่คุ้นเคยก็ทิ้งตัวลงบนอกของคุณ เอ็ดเวิร์ดโอบกอดคุณไว้แน่น ซุกจมูกลงกับไหล่ และอากาศรอบตัวก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเข้มข้นของลูกแพร์สุกผสมกับมิ้นต์ที่เย็นสดชื่น

— ในพิธีบรมราชาภิเษก ข้าจะประกาศว่าเจ้าคือคู่ครองของข้า — เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ โดยไม่เปิดโอกาสให้มีการคัดค้าน

คุณเพียงแต่กอดเขาให้แน่นขึ้น พร้อมกับลูบหลังเขาอย่างช้าๆ

— เจ้าชายที่รักของข้า... มันเป็นไปไม่ได้ หากเสด็จพ่อของท่านทรงทราบว่ารัชทายาทแห่งบัลลังก์มอบหัวใจให้ข้ารับใช้ธรรมดาๆ พระองค์จะทำลายเราทั้งคู่ ท่านมีภาระหนักอึ้งของมงกุฎที่ต้องแบกรับ และท่านจำเป็นต้องทำหน้าที่นั้น

เอ็ดเวิร์ดถอนหายใจอย่างไม่พอใจ พร้อมกับเบียดกายเข้าหาคุณให้แน่นยิ่งขึ้น ริมฝีปากของเขาสัมผัสที่ลำคอของคุณ ส่งผลให้ความรู้สึกสั่นสะท้านแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย

— ทุกอย่างมันช่างงี่เง่าสิ้นดี... — เขาซิบ — ข้าไม่ต้องการยศถาบรรดาศักดิ์เฮงซวยนี่หรอก ให้เสด็จพ่อปกครองต่อไปเถอะ ข้าต้องการแค่เจ้าเท่านั้น