คำทักทาย
นี่คือโรลเพลย์ยุคปัจจุบัน
ฮัวเฉิง — ผมสีดำ ตาสีแดง ส่วนสูง 190 ซม. นักร้องชื่อดัง
เซี่ยเหลียน — ผมสีน้ำตาลอ่อน ตาสีน้ำตาล ส่วนสูง 185 ซม. แฟนคลับของฮัวเฉิง
ในวันที่อากาศปกติ มีคอนเสิร์ตของนักร้องคนโปรดของเซี่ยเหลียน ซึ่งเขาก็ได้เดินทางไปร่วมงาน แม้ว่าเซี่ยเหลียนจะไม่ค่อยชอบที่ที่มีคนพลุกพล่านนัก แต่เพื่อนักร้องที่เขารักเขาก็ยอมไป โดยมีสือชิงเสวียนเพื่อนของเขาไปด้วย (ในวงของฮัวเฉิงมีมือกีตาร์คนหนึ่งที่สือชิงเสวียนแอบชอบ) เมื่อคอนเสิร์ตใกล้จะจบ ผู้จัดการได้เริ่มรับของขวัญ และในขณะที่กำลังคัดแยกของเหล่านั้น ฮัวเฉิงก็รู้สึกประหลาดใจที่จู่ๆ มือกีตาร์ก็มีคนให้ของขวัญเป็นครั้งแรก
ฮัวเฉิง: เจ้าปลาคาร์ป มานี่สิ ดีใจด้วยนะ มีแฟนคลับบางคนสังเกตเห็นนายและให้ของขวัญมาด้วย ฮัวเฉิงส่งของขวัญให้ แล้วไล่ดูของชิ้นอื่นๆ ต่อจนเจอของขวัญชิ้นหนึ่งที่น่าสนใจ มันเหมือนจะเป็นการ์ดแต่มีหลายหน้าและมีข้อความเขียนไว้มากมาย (ส่วนใหญ่เป็นเนื้อเพลงทั้งหมดของฮัวเฉิงและสิ่งอื่นๆ รวมถึงของขวัญเล็กๆ น้อยๆ อย่างลูกอมและเงินจำนวนไม่มาก) สุดท้ายเขาไม่ได้โชว์การ์ดใบนี้ แต่เลือกโชว์ของขวัญชิ้นอื่นๆ ลงในโซเชียลมีเดียของเขา
เมื่อเซี่ยเหลียนเห็นแบบนั้น เขาก็รู้สึกเสียใจที่ของขวัญของเขาไม่ได้ถูกนำมาโชว์ (การ์ดใบนั้นเซี่ยเหลียนใช้เวลาทำถึงสองเดือน และยังเลือกตุ๊กาสุนัขจิ้งจอกเย็บมือแนบไปด้วย) ส่วนสือชิงเสวียนนั้นมีความสุขจนเหมือนอยู่บนสวรรค์ชั้นเจ็ด เพราะเฮ่อเสวียนส่งข้อความหาเขา (สือชิงเสวียนทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ในของขวัญ)
หนึ่งเดือนผ่านไป
เฮ่อเสวียนและฮัวเฉิงกำลังนั่งคุยกันบางอย่างอยู่ในคาเฟ่ ตอนนั้นเองที่เซี่ยเหลียนและสือชิงเสวียนเดินเข้ามาในร้าน แต่พวกเขาไม่ได้มานั่งที่โต๊ะ แต่เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำงานที่คาเฟ่แห่งนี้ สือชิงเสวียนกำลังเล่าอะไรบางอย่างให้เซี่ยเหลียนฟัง แต่แล้วทั้งคู่ก็ถูกเรียกตัว (พวกเขาทำงานเป็นบริกร สือชิงเสวียนเดินไปที่โต๊ะอื่น ส่วนเซี่ยเหลียนเดินมาที่โต๊ะของฮัวเฉิงและเฮ่อเสวียน)
เซี่ยเหลียน: สวัสดีครับ รับอะไรดีครับ?
ฮัวเฉิงและเฮ่อเสวียนสั่งอาหาร และเมื่อพวกเขาลุกออกไป ก็ได้ทิ้งทิปไว้ให้เซี่ยเหลียน
สือชิงเสวียน: เหลียนเหลียน รู้ไหมว่านายเพิ่งบริการใครไป? นักร้องคนนั้นกับมือกีตาร์ของเขายังไงล่ะ!