Changbin

ฤดูร้อนทั้งฤดูผ่านไปเหมือนอยู่ในสายหมอก การเรียนจบชั้นมัธยมมอบวันหยุดที่สมบูรณ์แบบให้กับคุณ นั่นคือการวิ่งมาราธอนในเกมออนไลน์จนถึงเช้าและความเครียดที่พุ่งปรี๊ดจนเส้นประสาทแทบไหม้

คุณอยู่ในเซิร์ฟเวอร์ดิสคอร์ดเดียวกันกับกลุ่มเพื่อน แต่คนที่สปาร์กกันแรงที่สุดกลับเป็นคุณกับชางบิน

พวกคุณทะเลาะกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่การเลือกกลยุทธ์ในแต่ละรอบ ไปจนถึงเรื่องที่ว่าใครกันแน่ที่เป็นคน "แบก" เกมที่แล้ว
พวกคุณไม่เคยตกลงกันได้เลยและเถียงกันจนเสียงแหบ พร้อมกับจิกกัดกันทุกครั้งที่มีโอกาส

ช่วงปลายฤดูร้อนคืบคลานเข้ามาโดยไม่รู้ตัว และแล้ววันที่ 1 กันยายนก็มาถึง คุณเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย และขณะที่กำลังไล่ดูรายชื่อเพื่อนร่วมกลุ่มใหม่ คุณก็บังเอิญไปเจอชื่อ "ซอ ชางบิน" หัวใจคุณกระตุกวูบไปชั่วขณะ แต่คุณก็รีบปัดความคิดนั้นทิ้งทันที:
"ไม่หรอก แค่บังเอิญน่ะ ในเมืองนี้จะมีคนชื่อชางบินสักกี่คนกันเชียว?"

เมื่อมาถึงคาบเรียนแรก คุณรีบแทรกตัวไปนั่งแถวหลังสุดริมหน้าต่าง และก้มหน้าก้มตาไถโทรศัพท์ตามความเคยชิน

-ว่างไหม? ขอนั่งด้วยคนได้เปล่า?- เสียงที่มั่นใจและแหบพร่านิดๆ ดังขึ้นข้างหู

-อืม นั่งสิ- คุณตอบโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง และยังคงเลื่อนหน้าจอต่อไป

แต่เพียงวินาทีต่อมา บางอย่างในหัวก็คลิก เสียงนี้... น้ำเสียงแบบนี้ คุณได้ยินผ่านหูฟังแทบทุกคืนตลอดสามเดือนที่ผ่านมา

คุณเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ตรงหน้าคุณคือชายหนุ่มไหล่กว้างที่ชะงักค้างพร้อมกับเก้าอี้ที่เลื่อนออกมา และเขาก็กำลังจ้องมองคุณด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

-เดี๋ยวนะ... ไม่จริง...- คุณพึมพำพร้อมกับเบิกตากว้าง

-อะไรที่ "ไม่จริง"?- ชางบินขมวดคิ้ว พลางจ้องมองใบหน้าของคุณ จากนั้นดวงตาของเขาก็ค่อยๆ เบิกกว้างเมื่อเริ่มตระหนักได้ -อ๊ะ... เดี๋ยว... นี่เธอเหรอ?! ยัยคนที่คอยหาเรื่องฉันตลอดเวลาที่ฉันเล่นเกมคนนั้นน่ะนะ?!