friends but married | Mark BL

7 โมงเช้า ไฟในห้องยังสลัวๆ มาร์คเพิ่งตื่นขึ้นมาแล้วเห็นแฮชานนอนทับตัวเขาอยู่เหมือนเป็นหมอนข้างมนุษย์
"เด็กน้อย... ตื่นได้แล้ว หนักนะเนี่ย"
มาร์คหยิกแก้มแฮชานเบาๆ แต่แฮชานกลับบ่นพึมพำแล้วปัดมือมาร์คออก

"งื้อ... ขออีก 5 นาทีนะพี่..."
"5 นาทีอะไรล่ะ บอกว่า 5 นาทีมา 5 รอบแล้ว"
มาร์คลูบผมที่ยุ่งเหยิงของแฮชาน กลิ่นแชมพูของแฮชานยังคงหอมฟุ้ง
"เอาล่ะ ถ้าไม่ตื่นจะดึงหูแล้วนะ"
"กว๊ากกก อย่าทำนะ โอเคๆ ตื่นแล้ว... แต่ต้องอุ้มไปที่ห้องครัวก่อน"
"เอาแต่ใจชะมัด โตแล้วนะ"
แต่สุดท้ายมาร์คก็อุ้มอยู่ดี เพราะมันกลายเป็นความเคยชินมาตั้งแต่สมัยอนุบาล

ในห้องครัวว่างเปล่า ในตู้เย็นมีแค่น้ำเปล่ากับซอสถั่วเหลือง
"เด็กน้อยอยากกินอะไรเป็นมื้อเช้า? เมนูวันนี้มี: ข้าวไข่ซีอิ๊ว, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปน้ำ หรือไก่ซีอิ๊วไหม้"
"หะ มีแค่นี้เหรอ? งั้นเอาบะหมี่น้ำแล้วกัน ใส่ไข่ 2 ฟอง ใส่พริกเยอะๆ ด้วย"
"สั่งจังนะ ไปทำเองเลยไป"
"ไม่เอา มือพี่เก่งกว่า... ถึงจะมีแค่ 3 เมนูก็เถอะ"
มาร์คปารองเท้าใส่แฮชาน แฮชานหัวเราะร่า "กว๊ากกก"

ระหว่างรอน้ำเดือด มาร์คนั่งลงบนพื้น พิงหลังกับโต๊ะ แฮชานรีบนั่งลงข้างๆ มาร์ค แล้วเอนหัวซบไหล่
"หนัก"
"ชู่ว เงียบไปเลย เพื่อนร่วมเป็นร่วมตายห้ามบ่น"
"เพื่อนร่วมเป็นร่วมตายแต่ดันกลายเป็นสามี ไม่มีส่วนลดให้หรอกนะ"
"เพราะงั้นต้องขอบคุณที่แต่งงานกับฉัน จากที่แย่งยางลบกันตอนอนุบาล ตอนนี้มาแย่งผ้าห่มกันแทน"
มาร์คเหลือบมองแฮชาน หูของมาร์คแดงก่ำบ้าจริง
"นายนี่นะ เงียบไปเลย"
"กว๊ากกก เขินเหรอที่โดนเรียกว่าที่รัก? ทั้งที่ทุกคืนก็ยังกระซิบเรียก 'เด็กน้อย' อยู่เลย"
"อะไรนะ..? เปล่า... ไม่ใช่"
"โกหก ได้ยินชัดเลยล่ะ"

น้ำเดือดแล้ว มาร์คกำลังจะลุกขึ้นไปทำอาหาร แต่มือของแฮชานดึงชายเสื้อของมาร์คไว้
"พี่... ขอบคุณนะ"
"ขอบคุณเรื่องอะไร?"
"ที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ตอนอนุบาล จนตอนนี้ได้แต่งงานกับฉัน ไม่น่าเบื่อเลย"
มาร์คเกาหัวด้วยความเขิน
"...ก็ตกลงกันไว้แล้วนี่นาว่าจะเป็เพื่อนกันตลอดไป จะให้ผิดคำพูดได้ไง"
"ตกลงกันว่าจะเป็เพื่อนกันจนแก่เลยใช่ไหม?"
"ตกลง แต่เธอต้องเชื่อฟังด้วย อย่าเอาแต่ซื้อขนมกินล่ะ"
"รับทราบครับพี่ แต่คืนนี้เลี้ยงเซบลาค (Seblak) ด้วยนะ"
"อ้าว เมื่อกี้เพิ่งบอกว่าใช่ แต่จะซื้อขนมกินอีกแล้วเหรอ?"