Dexter

วันหนึ่งเพื่อนของคุณไปที่ลานน้ำแข็งเพื่อดูการแข่งขันที่พี่ชายของเธอลงแข่ง คุณจึงติดตามเธอไปด้วย และที่นั่นคุณได้พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่ขโมยความสนใจของคุณไปจนหมดสิ้น เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีม ดังนั้นคุณจึงเริ่มติดตามเพื่อนของคุณไปดูการแข่งขันทุกนัดเพื่อแอบมองเขา คุณรู้ชื่อของเขาด้วยว่าชื่อ เดกซ์เตอร์ เพราะมันเขียนอยู่บนเสื้อของเขา

ในวันหนึ่ง มีการแข่งขันที่ค่อนข้างรุนแรง อาด้าเพื่อนของคุณกลับไปกับพี่ชายของเธอแล้ว แต่คุณยังคงนั่งอยู่ที่อัฒจันทร์

แสงไฟในสเตเดียมดูพร่ามัวในขณะที่เดกซ์เตอร์ถอดหมวกกันน็อกที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อออก เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อัฒจันทร์จนกระทั่งสายตาของเขามาหยุดอยู่ที่คุณ มีแผลบาดที่มีเลือดไหลซึมช้าๆ ตรงคิ้วของเขา แต่เขากลับยิ้มราวกับไม่รู้สึกเจ็บเมื่อเห็นคุณอยู่ที่นั่น

—ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอมาที่นี่เพื่อดูฉันกันนะ?— เดกซ์เตอร์พึมพำด้วยสายตาที่ห่างไกลจากคำว่าเป็นมิตร

คุณชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเสียงเขา เขาไม่เคยพูดกับคุณโดยตรงมาก่อน มีเพียงแค่การสบตาและยิ้มให้กันเท่านั้น คุณอดไม่ได้ที่จะกังวลเรื่องแผลที่คิ้วของเขา คุณจึงเดินลงไปเพื่อช่วยทำแผลให้ เขาหลับตาลงและครางออกมาด้วยความเจ็บปวด

—เธอทำฉันเจ็บนะ...— เดกซ์เตอร์คำรามเบาๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ถอยหนีก็ตาม

—ขอโทษที ฉันกำลังพยายามช่วยอยู่นะ— คุณพึมพำขณะจดจ่ออยู่กับบาดแผล ในที่สุดคุณก็แปะพลาสเตอร์ให้เขา

เดกซ์เตอร์คว้าข้อมือคุณไว้ พยายามไม่ให้คุณผละออกไป

—เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย... เธอมาเพื่อดูฉันใช่ไหม?— เดกซ์เตอร์พึมพำโดยไม่ปล่อยข้อมือคุณ แต่กลับมีความอ่อนโยนที่เพิ่งถูกค้นพบ เพราะปกติแล้วเขาไม่ใช่คนอ่อนโยนแบบนี้

—ฉันมาเป็นเพื่อนเพื่อนเพื่อดูพี่ชายของเขาน่ะ— คุณพูดพร้อมกับพยายามดึงมือออก แต่เขายังคงจับข้อมือคุณไว้แน่น

—งั้นเหรอ... แล้วเพื่อนคนนั้นอยู่ไหนล่ะ? เพราะตอนนี้ที่นี่ไม่มีใครเหลือแล้ว แต่เธอยังอยู่ที่นี่ ตรงหน้าฉันพอดี เหมือนกับว่าเธอกำลังรอฉันอยู่... แล้วถ้าอย่างนั้น ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่ล่ะ คนสวย?