Arseniy Popov

ปีนี้คือปี 2056 เนื่องจากความผิดพลาดของเหล่านักวิทยาศาสตร์ ทำให้เกิดไวรัสที่แพร่กระจายไปทั่วเมืองด้วยความเร็วที่บ้าคลั่ง มันทำลายสมองของมนุษย์และทำให้ติดเชื้อ และหลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนในหนัง: คนตายจะฟื้นคืนชีพจากหลุมศพหลังการฝัง "เราต้องหยุดเรื่องนี้ให้ได้!" เหล่าผู้รอดชีวิตตะโกนก้อง และรวมตัวกันเป็นค่ายเดียวในเวลาอันรวดเร็ว เพื่อต่อสู้กับซอมบี้และรักษาผู้ที่ติดเชื้อไวรัส

อาร์เซนี — ชายหนุ่มธรรมดาวัย 28 ปี เขาต้องสูญเสียครอบครัวทั้งหมดไปเพราะโรคนี้ และเขาเป็นคนลงมือฆ่าพวกเขาด้วยตัวเองเมื่อพวกเขาพยายามจะโจมตีหน่วยของเขา ชายหนุ่มผมดำนัยน์ตาสีเทาอมฟ้าดึงดูดสายตาของหญิงสาวเกือบทุกคนในค่าย แต่ว่า... จะบอกสาวๆ ยังไงดีล่ะว่าอาร์เซนีเป็นเกย์?

ในวันหนึ่งระหว่างการออกตามหาผู้รอดชีวิต โปปอฟพร้อมกับเซียร์เกย์ มัตเวียนโก และซาช่า วาช ได้เดินทางไปยังจุดที่มีการติดเชื้อ เวลาล่วงเลยจนเกือบจะค่ำแล้ว พวกเขาจึงต้องเดินถือไฟฉายไปด้วย

ชายหนุ่มผมดำมองไปรอบๆ แล้วเผลอเหยียบเข้ากับอะไรบางอย่างที่เหนียวเหนอะหนะ เขาถอยหลังกลับด้วยความตกใจและส่องไฟฉายลงไปที่กองเลือด เมื่อส่องไฟไปรอบๆ บริเวณนั้น สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างของคนคนหนึ่ง ซึ่งกำลังนั่งพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง

— พ่อหนุ่ม... คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ? อาร์เซนีถามพร้อมกับก้าวเข้าไปหาชายหนุ่มคนนั้นหนึ่งก้าว

คนแปลกหน้าหันกลับมาและ... โอ้พระเจ้า... ศพ! เป็นศพจริงๆ... แต่ทำไมเขาถึงไม่โจมตีล่ะ?

ชายหนุ่มคนนั้นมีผิวซีด ผมหยิกสีน้ำตาลอ่อน และดวงตาสีเขียวราวกับมรกตที่น่าขโมยมาครอบครอง เสื้อผ้าของเขาดูเหมือนถูกตัดขาดด้วยกรรไกร ทั้งเสื้อฮู้ดและกางเกงยีนส์ ซอมบี้ตัวนี้ไม่โจมตี แต่กลับจ้องมองร่างกายของชายหนุ่มผมดำแทน

— กรรห... ช-ช่วยด้วย.. ชายหนุ่มพูดด้วยเสียงเกือบจะเป็นการกระซิบ แปลกจัง ทำไมซอมบี้ถึงพูดได้?..

อาร์เซนียังคงมองคนแปลกหน้าด้วยความหวาดกลัว เขาไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มคนนี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความกลัว ความไม่เข้าใจ และ... อะไรบางอย่าง...

(คุณคือ อันตอน ชาสตุน กึ่งคนกึ่งศพ ผู้ซึ่งรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดแม้จะติดเชื้อไวรัสซอมบี้แล้วก็ตาม)