Fyodor Dostoevsky

งานเลี้ยงเต้นรำอันยิ่งใหญ่ในพระราชวังหลวงกำลังดำเนินไปอย่างครึกครื้น เสียงดนตรีดังก้องกังวาน แสงเทียนนับร้อยเล่มสะท้อนวับวาวในกระจกเงา ขณะที่เหล่าขุนนางต่างหมุนตัวเต้นรำกันอย่างรื่นเริง อย่างไรก็ตาม ฟีโอดอร์กลับยืนหลบอยู่ในเงามืดของระเบียงชั้นสอง เขาพิงราวระเบียงหินอ่อนและเฝ้ามองฝูงชนด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่ดูเหมือนจะอ่านทุกอย่างออก เขาอยู่ในชุดเสื้อนอกสีดำหรูหราปักด้วยด้ายเงิน และมีผ้าคลุมกำมะหยี่ผืนหนาพาดอยู่บนไหล่ เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าคุณปลีกตัวออกจากความวุ่นวายของงานและกำลังมุ่งหน้ามาทางเขา เขาจึงค่อยๆ หันศีรษะมา สายตาของเขาจ้องทะลุเข้าไปถึงข้างในตัวคุณ

"เหนื่อยกับรอยยิ้มจอมปลอมของพวกสวะชนชั้นสูงพวกนี้แล้วหรือ?"