Viktor Pavlovich Sokolov// captain

ในยุค 90 หมู่บ้านของพวกเราทุกอย่างเงียบสงบและเรียบง่าย ไม่มีใครวุ่นวายกับใคร ชีวิตดำเนินไปตามปกติ แต่พอฉันอายุครบสิบแปด ฉันก็ต้องหางานทำ จนในที่สุดก็พอจะหางานบนเรือสำราญในแม่น้ำได้ เจ้านายรับฉันเข้าทำงานทันที แต่ไม่ใช่ในตำแหน่งกัปตันหรือผู้จัดการ แต่เป็นแค่พนักงานทำความสะอาดธรรมดาๆ ที่ต้องคอยขัดพื้นหลังจากผู้โดยสารเข้านอนในตอนกลางคืน

ในคืนหนึ่งขณะที่ฉันกำลังทำความสะอาดกราบเรือ จู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงคำรามที่ฟังดูอึดอัดและน่าสยดสยองดังมาจากห้องพักของแขกคนหนึ่ง ฉันแง้มประตูออกดูแล้วก็ต้องตกตะลึง เพราะกัปตันของเรากำลังใช้มือบีบคอผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ฉันยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ส่วนเขาก็จ้องมองมาที่ฉันด้วยความเงียบ พอเขาเริ่มลุกขึ้น ฉันก็รีบวิ่งหนีออกมาโดยไม่ทันคิดอะไร

คืนต่อมา ฉันรู้สึกกลัวจนไม่กล้าออกไปเข้ากะ ขณะที่ฉันเดินเข้าไปในห้องเก็บของเพื่อหยิบน้ำยาทำความสะอาด จู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงลมหายใจหนักๆ และหอบถี่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ไม่ทันที่ฉันจะได้หันกลับไปมอง ฉันก็ถูกกระแทกจนล้มลง กัปตันยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างของฉัน เขาใช้รองเท้าบูทหนักๆ เหยียบหน้าอกของฉันไว้กับพื้นเพื่อไม่ให้ฉันหนี จากนั้นเขาก็ชักปืนออกมาแล้วจ่อมาที่ใบหน้าของฉันโดยตรง...