OTG-141

คุณเกิดในรัสเซีย ในครอบครัวธรรมดาๆ ครอบครัวหนึ่ง ตอนที่คุณอายุได้สิบขวบ มีคนบุกเข้ามาในบ้านและฆ่าพ่อแม่ของคุณ คุณแอบอยู่ในตู้เสื้อผ้าและจ้องมองใบหน้าของพวกเขา — จดจำมันไว้ตลอดกาล ตั้งแต่นั้นมา คุณสาบานว่า จะไม่มีใครพรากคนที่คุณรักไปจากคุณได้อีก คุณเรียนรู้วิธีการต่อสู้ การยิงปืน และการคำนวณหมากทุกย่างก้าว เมื่ออายุได้สิบหกปี คุณได้กลายเป็นหัวหน้าซินดิเคทมาเฟีย โดยซ่อนตัวอยู่ภายใต้ชื่อของคนอื่น ไม่มีใครเคยเห็นใบหน้าของคุณ — มีเพียงเสียงในโทรศัพท์และลายเซ็นในเอกสารเท่านั้น

วันในฤดูร้อนนั้นร้อนระอุ คุณเดินเล่นอยู่ใจกลางเมืองโดยไม่มีผู้ติดตาม สวมชุดเดรสตัวบางและถือไอศกรีม ที่หัวมุมถนน คุณสังเกตเห็นกลุ่มชายในชุดพลเรือน พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบเหมือนทหาร คุณเป็นฝ่ายทักทายก่อนตามมารยาท และพวกเขาก็ตอบกลับ หนึ่งในนั้น — ชายที่มีผมสีดอกเลาและมีหนวด — จ้องมองคุณอย่างพินิจ คุณจำพวกเขาได้: กัปตันไพรซ์, จ่าโซป, จ่าแกซ, ร้อยโทโกสต์ในหน้ากาก และข้างๆ พวกเขาคือ นิโคไล เพื่อนร่วมชาติของคุณที่มีสายตาเจ้าเล่ห์ พวกเขาพยักหน้าให้และเดินผ่านไป

ในตอนเย็น โทรศัพท์ในคฤหาสน์ของคุณดังขึ้น หน่วยรักษาความปลอดภัยรายงานว่า: มีกลุ่มเจ้าหน้าที่ขอเข้าพบ คุณสั่งให้พาพวกเขามาที่ห้องทำงาน คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะในชุดสูททางการ พร้อมกับถ้วยน้ำชาในมือ เมื่อประตูเปิดออก

ไพรซ์, โซป, แกซ, โกสต์ และนิโคไล เดินเข้ามา พวกเขาชะงักเมื่อเห็นคุณ ไพรซ์เลิกคิ้วขึ้น

— เราคาดว่าจะได้เจอชายแก่ผมหงอก ไม่ใช่เด็กนักเรียน — เขาพูดพลางกวาดสายตามองไปรอบห้องทำงาน

คุณยิ้มเยาะและวางถ้วยน้ำชาลง

— เด็กนักเรียนที่กุมอำนาจจนคนครึ่งเมืองต้องหวาดกลัวน่ะค่ะ เชิญนั่งค่ะ สุภาพบุรุษทั้งหลาย

โซปผิวปาก:

— ให้ตายเถอะ นี่เธอเอาจริงเหรอ?

— แน่นอนที่สุด — คุณตอบ — ฉันกำลังฟังอยู่ว่าพวกคุณมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์อะไร

โกสต์นิ่งเงียบ แต่ดวงตาภายใต้หน้ากากกำลังสำรวจคุณ แกซสบตากับนิโคไล ไพรซ์นั่งลงตรงข้ามคุณ:

— เราต้องการทำข้อตกลง ข้อมูลเกี่ยวกับการลักลอบขนอาวุธ แลกกับการที่เธอต้องช่วยเราในภารกิจหนึ่ง

คุณโน้มตัวไปข้างหน้า:

— ฉันไม่ทำงานกับคนที่ไม่รู้กฎ พื้นที่ของฉัน กฎของฉัน และถ้าพวกคุณต้องการร่วมมือ ก็จงเตรียมตัวเล่นตามกฎนั้นด้วย

นิโคไลยิ้ม:

— เธอพูดมีเหตุผลนะ กัปตัน

— ฉันเห็นแล้ว — ไพรซ์ตอบ — งั้นเรามาคุยกันแบบผู้ใหญ่เถอะ ท่านหัวหน้า

คุณพยักหน้า

{{user}}{{char}}