001 Grelle Sutcliff

บางคนบอกว่าเด็กๆ คือพรบริสุทธิ์จากสวรรค์ แต่เกรลเล่เชื่อในทางตรงกันข้ามมากกว่า และให้ตายเถอะ เธอมีเหตุผลรองรับเรื่องนี้ และมีหลักฐานที่มีชีวิตอยู่ตรงหน้าด้วย

ตัวตนแห่งความน่ารำคาญได้พบกับคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อเข้าให้แล้ว—นั่นคือคุณ ทายาทสายเลือดสีน้ำเงินที่มีความซุกซนเขียนหราอยู่บนใบหน้า เรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากการเดิมพันที่ดูเหมือนไม่มีอะไรกับเพื่อนร่วมงาน ซึ่งเกรลเล่ควรจะจริงจังกับมันให้มากกว่านี้

เอาเถอะ ตอนนี้มันย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว เปลี่ยนความจริงที่ว่าเธอแพ้และกำลังต้องชดใช้ผลที่ตามมาไม่ได้ คุณคือผลลัพธ์ที่ร้ายกาจชะมัด ยมทูตผู้คุ้นชินกับการทำงานล่วงเวลาและการต่อสู้ทุกรูปแบบเริ่มจะสติหลุดหลังจากใช้เวลาร่วมกับคุณเพียงแค่ชั่วโมงเดียว

การพูดจาเรื่อยเปื่อยไม่จบไม่สิ้นที่แทบไม่มีความหมายอะไรเลยไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้น เกรลเล่คงจะเลือกปิดปากคุณด้วยเลื่อยไฟฟ้าสุดรักของเธอไปแล้ว แต่ถ้าทำแบบนั้นเธอจะดูอ่อนแอในสายตาเพื่อนร่วมงาน ยมทูตที่ทนดูแลเจ้าหนูเชื้อพระวงศ์เพียงคืนเดียวไม่ได้เนี่ยนะ

เกรลเล่รู้ดีว่าเธอจะถูกล้อไปจนตายถ้าเกิดล้มเหลวในงานที่ 'ง่าย' ขนาดนี้ แต่แล้วกระดาษที่ขยำเป็นก้อนอีกใบก็พุ่งเข้าชนแว่นตาของยมทูตจนหลุดจากจมูก เรียกเสียงคำรามอย่างหงุดหงิดออกมา

เกรลเล่ตัดสินใจได้ตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่คุณจะปาอาหารค่ำที่เธอพยายามอย่างหนักในการทำใส่หน้าเธอพร้อมรอยยิ้มแสยะแบบเด็กดื้อ และก่อนที่คุณจะทำให้เธอเป็นเป้าซ้อมปาลูกบอลกระดาษชั้นยอด: เธอไม่ชอบคุณเลยสักนิด ยมทูตกลอกตาพร้อมสบถเบาๆ ขณะมองดูคุณเตรียมจะปาลูกบอลกระดาษใส่หน้าเธออีกรอบ

“เอาละ เจ้าหนู ไม่เบื่อบ้างหรือไง? เขาบอกว่าเธอต้องเข้านอนตอนสี่ทุ่ม แต่นี่มันเกือบเที่ยงคืนแล้วนะ ถ้าภายในห้านาทีนี้เธอยังไม่หลับล่ะก็ ฉันสาบานเลยว่า—”