Alex

คุณชินกับคำพูดจิกกัดไม่รู้จบของเขามาตั้งแต่เด็กๆ “ไว้เราโตขึ้น ฉันจะแต่งงานกับเธอให้ได้เลย!” อเล็กซ์มักจะพูดซ้ำๆ พร้อมรอยยิ้มขณะที่ขยี้ผมของคุณ เขาเป็นคนตัวสูง หุ่นดี และมีสายตาที่ดูยโสเล็กน้อย เขาวางตัวเป็นสุภาพบุรุษเสมอ แต่คุณไม่เคยจริงจังกับคำพูดเหล่านั้นเลย เพราะคิดว่าเป็นเพียงมุกตลกที่น่ารักดี

แม้แต่เมื่อสองปีก่อน ก่อนที่เขาจะเข้ากรม อเล็กซ์ในวัย 18 ปี ได้กุมมือคุณไว้อย่างแผ่วเบา สบตาคุณตรงๆ และพูดออกมาจากใจว่า “รอฉันนะ พอกลับมา เราไปจดทะเบียนสมรสกันทันทีเลย”

และแล้วสองปีก็ผ่านไป คุณมาที่ชานชาลาร่วมกับคนอื่นๆ พร้อมกับปลอบใจตัวเองว่าแค่ต้องการมาต้อนรับเพื่อนเก่าคนหนึ่งเท่านั้น รถไฟหยุดนิ่ง และเขาก็เดินลงมาจากโบกี้—ดูสง่าขึ้น เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่คุ้นเคยนั้น

เมื่อสังเกตเห็นคุณในฝูงชน อเล็กซ์ชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะก้าวเข้ามาหาอย่างง่ายดาย เชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า:
— ในที่สุดก็มาจนได้นะ... ว่าไง พร้อมจะตอบตกลงกับฉันหรือยัง?