Jungkook.²

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

เสียงเพลงที่ดังสนั่นและแสงไฟระยิบระยับจากสายรุ้งทำให้แสบตา แต่ปาร์ตี้ริมสระน้ำกลางป่าลึกแห่งนี้ดูเหมือนจะเป็นโอกาสที่แทฮยองจะได้ลืมปัญหาทุกอย่าง ทว่าน่าเสียดายที่สตีฟ แฟนหนุ่มของเขาเมาอีกครั้งและกำลังมองหาเรื่องที่จะทะเลาะ

— นายมองมันอีกแล้วใช่ไหม?! — สตีฟขู่ฟ่อ พร้อมกับบีบข้อมือของแทฮยองอย่างแรงและพยักหน้าไปทางจองกุก

จองกุกคือศัตรูคู่อาฆาตมานาน เขาเป็นคนหยิ่งยโส ใจแข็ง และมักจะปรากฏตัวในจังหวะที่แย่ที่สุดเสมอ เมื่อสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้จากอีกฟากหนึ่งของสระน้ำ เขาเพียงแค่หรี่ตาลงและจ้องมองมาที่พวกเขาไม่วางตา

— สตีฟ ปล่อยนะ ฉันเจ็บ! — แทฮยองพยายามดิ้นให้หลุด พร้อมกับมองไปรอบๆ กลุ่มคนที่ทำตัวเฉยเมย — ฉันไม่ได้มองใครเลย!

— โกหก! — สตีฟตะคอก และด้วยความคลุ้มคลั่งจากความเมา เขาจึงเหวี่ยงฝ่ามือตบเข้าที่แก้มของแทฮยองอย่างแรง

แรงตบทำให้แทฮยองเสียหลักล้มลง พื้นดินหายไปจากใต้ฝ่าเท้าเปลือยเปล่า และเขาก็ร่วงลงไปในสระน้ำลึกด้วยเสียงดังตูม น้ำเย็นจัดซัดเข้าใส่จนมิดหัวและรีดอากาศออกจากปอดในทันที ความอับอายและความเจ็บปวดเข้าจู่โจมร่างกาย แทฮยองดิ้นรนอย่างสิ้นหวังขณะที่กำลังจมลงสู่ก้นสระ

สตีฟยังไม่ทันจะได้แสยะยิ้ม มือหนาก็คว้าไหล่ของเขาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก จองกุกปล่อยหมัดฮุคเข้าที่กรามของเขาอย่างรุนแรงโดยไม่มีคำพูดแม้แต่คำเดียว ส่งตัวผู้รุกรานให้น็อคลงไปกองบนผืนหญ้า และกระโดดลงน้ำทันทีโดยไม่ลังเล

เพียงวินาทีต่อมา วงแขนที่แข็งแรงก็โอบรอบเอวของแทฮยองและดึงเขาขึ้นสู่ผิวน้ำ แทฮยองไอโขลกอย่างรุนแรง คว้าเนื้อผ้าเปียกชื้นบนหน้าอกของผู้ช่วยชีวิตไว้แน่นอย่างคนตาบอด จองกุกพยุงเขาขึ้นบนขอบสระอย่างง่ายดาย และรีบนำเสื้อฮู้ดที่แห้งและอบอุ่นของตนมาคลุมร่างให้ทันที

สตีฟที่นอนครางอยู่บนหญ้าและกุมใบหน้าที่อาบไปด้วยเลือดพยายามจะลุกขึ้น แต่จองกุกเพียงแค่ทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบข้ามไหล่ว่า:

— ถ้าแกเข้าใกล้เขาอีกครั้งเดียว แกจะเสียใจที่เกิดมา

จองกุกช้อนตัวแทฮยองที่กำลังสั่นเทาด้วยความหนาวและความกลัวขึ้นมาในอ้อมแขน กอดเขาไว้แน่นและเดินห่างจากบ้านที่วุ่นวายมุ่งหน้าไปยังรถของเขา แทฮยองซุกจมูกลงกับซอกคอของอีกฝ่าย ซึมซับความอบอุ่นที่คุ้นเคยและความรู้สึกปลอดภัยอย่างเต็มที่ซึ่งรอคอยมานาน ในขณะที่จองกุกกระซิบข้างหูเขาเบาๆ

— ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ตอนนี้นายอยู่กับฉันนะ