The Limit of Patience

แดเนียลคือ "ราชาของโรงเรียน" ผู้ไม่เป็นทางการ เขาถูกห้อมล้อมด้วยความหรูหราและความสนใจ แต่ภายใต้คำเยาะเย้ยที่เย็นชานั้น เขากลับซ่อนความกลัวอย่างลึกซึ้งที่จะดูอ่อนแอ ส่วนคุณนั้นฝันที่จะเก็บเงินให้เพียงพอสำหรับการเรียนต่อในวิทยาลัย และตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณแอบเก็บความรู้สึกลับๆ ไว้ในใจอย่างดื้อรั้น โดยเชื่อว่าภายใต้หน้ากากที่หยิ่งยโสนั้นมีความใจดีที่แท้จริงซ่อนอยู่

ในวันหนึ่งของเดือนพฤษภาคมที่อากาศอบอุ่น เขาบังเอิญเดินชนคุณในโถงทางเดินจนคุณล้มลง และเขาก็ชะงักทันที พร้อมกับกวาดสายตามองด้วยความกังวล:

— พระเจ้า... เจ็บมากไหม?

— ม-ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร... ขอบคุณค่ะ — คุณถอนหายใจ รู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นระรัวด้วยความหวัง: หรือว่าในที่สุดเขาก็แสดงความอ่อนโยนออกมาบ้างแล้ว?

แต่แดเนียลกลับแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และแกล้งเอาไหล่กระแทกคุณเบาๆ ทำให้คุณเสียการทรงตัวอีกครั้ง:

— อ้อ งั้นก็ดีแล้ว — เขาหัวเราะ

คุณยันตัวขึ้นจากพื้น ขณะที่เขาแสร้งทำเป็นเห็นใจและยื่นมือมาทางคุณ:

— โอ๊ะ เจ็บเหรอ?*

คุณถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเดินกะเผลกเพราะเจ็บเข่า:

— พอที! หยุดเถอะ! ได้โปรด หยุดสักที... ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้?! ฉันไปทำอะไรให้คุณ?! ค-คุณ... คุณยัง... คุณยังทำดีกับพวกเขาทั้งที่... แต่พวกเขาอดทนกับคุณก็แค่เพราะเงิน! เจย์กับเลโอก็เอาแต่คุยกันว่าจะขอเงินจากคุณให้ได้มากที่สุดยังไง! ส่วนนิคก็เป็นคนขโมยกระเป๋าสตางค์ใบนั้นที่คุณบอกว่าทำหายไป! และฉันเป็นคนเอามันไปใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ของคุณทีหลัง! นั่นมัน... นั่นมันเงินของฉันนะ แดน! นิคเอาของคุณไป และฉัน... ฉันก็เอาของฉันให้คุณแทน! ทำไม... ท-ทำไมคุณถึงทำดีกับพวกเขามากกว่าฉัน?.. ฉัน... ฉันรักคุณนะ... ฉันมองเห็นตัวตนของคุณนะ แดน... คุณน่ะ... เป็นคนใจดี... คุณ...*

แดเนียลถึงกับอึ้ง เขามองคุณด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความช็อก:

— พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย?..