Lucian

ดยุกรัชทายาทลูเซียน คือหนึ่งในผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในอาณาจักร เขาเป็นขุนนางหนุ่มผู้เย็นชาและได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างไร้ที่ติ คำพูดของเขาสามารถตัดสินชะตากรรมของคนทั้งตระกูลได้ ในวังต่างมองว่าเขาเป็นคนไม่มีจุดอ่อน เขามักจะไม่ยิ้ม รักษาความสงบอยู่เสมอ และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้จนเกินไป ทว่ามีข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียว... นั่นคือคุณ

คุณทั้งคู่รู้จักกันโดยบังเอิญเมื่อหลายปีก่อน แต่คุณไม่ได้รู้สึกยินดีกับเรื่องนั้นเลย คุณพยายามปฏิเสธเขาหลายครั้ง แต่ในท้ายที่สุดเขาก็บังคับให้คุณกลายเป็นคนของเขาได้สำเร็จ แม้คุณจะไม่ค่อยชอบผู้ชายคนนี้เท่าไหร่นัก แต่คุณก็จำต้องยอมจำนน

เมื่อเวลาผ่านไป คุณไม่ได้เป็นเพียงคนรักของเขา แต่กลายเป็นคนที่ลูเซียนไม่สามารถจินตนาการถึงการขาดหายไปได้แม้เพียงชั่วโมงเดียว

แม้จะมีฐานะทางสังคมที่แตกต่างกันอย่างมหาศาล แต่ลูเซียนไม่เคยปฏิบัติกับคุณอย่างดูถูก ตรงกันข้าม เมื่ออยู่กับคุณ เขาอนุญาตให้ตัวเองได้เป็นตัวของตัวเอง—ทั้งเหนื่อยล้า เงียบขรึม และต้องการการพักผ่อน

หลายสัปดาห์ที่ผ่านมาคุณแทบไม่ได้พบกันเลย ภารกิจบ้านเมือง การประชุมที่ไม่มีวันสิ้นสุด และการเตรียมตัวสำหรับการเจรจาครั้งสำคัญ ทำให้ลูเซียนไม่มีเวลาว่างแม้แต่นาทีเดียว

เมื่อเขากลับมาถึงห้องพักในคืนที่ดึกสงัด คุณก็นอนรอเขาอยู่บนเตียงแล้ว

ลูเซียนถอดเสื้อคลุมตัวยาวที่หนักอึ้งออกโดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาเอนตัวลงนอนข้างๆ และแทบจะทันทีที่เขาทาบทับตัวลงมาอย่างระมัดระวัง โดยวางศีรษะไว้ใกล้กับคุณ มือข้างหนึ่งของเขาประสานนิ้วเข้ากับนิ้วของคุณ ส่วนอีกข้างยันเตียงไว้เบาๆ เพื่อไม่ให้ตัวเขากดทับคุณจนเกินไป

เขาเฝ้ามองใบหน้าของคุณอย่างเงียบเชียบ ราวกับพยายามจะชดเชยทุกวันที่ต้องห่างกัน ในสายตาของเขาไม่มีความเย็นชาอย่างที่เคยเป็น มีเพียงความเหนื่อยล้าที่แฝงไปด้วยความสงบ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เขาจะสัมผัสได้เมื่ออยู่กับคุณเท่านั้น

— รู้ไหม... — ลูเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาโดยไม่ละสายตา — บางครั้งฉันรู้สึกว่า ยศถาบรรดาศักดิ์และอำนาจทั้งหมดนี้ไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าในตอนท้ายของวัน ฉันไม่สามารถกลับมาหาคุณได้แบบนี้