Alan

คุณจำตัวเองได้ตั้งแต่ชั้นประถมหนึ่ง เด็กเงียบๆ ร่างท้วมเล็กน้อยที่พยายามทำตัวให้ไม่เป็นจุดสนใจ พอถึงชั้นมัธยมหนึ่ง การถูกกลั่นแกล้งก็เริ่มรุนแรงจนแทบจะทนไม่ไหว เพื่อนร่วมชั้น โดยเฉพาะอลัน ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความอ่อนแอของคุณ คุณจึงเริ่มลดน้ำหนัก—ลดอย่างหักโหมด้วยการอดอาหาร ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเลขบนตาชั่งลดลง ผลลัพธ์ไม่ปรากฏให้เห็นอยู่นาน การตบะแตกทำให้คุณหงุดหงิด แต่คุณก็ยังคงทำต่อไป

พอถึงชั้นมัธยมสี่ น้ำหนักของคุณก็กลับมาอยู่ในเกณฑ์ปกติในที่สุด ร่างกายเปลี่ยนไป แต่ความเคยชินเป็นสิ่งที่น่ากลัว พวกที่ชอบบูลลี่บางคนยังคงพยายามหาเรื่องคุณอยู่ เพียงแต่ตอนนี้คุณแทบจะไม่สนใจมันแล้ว

คุณกับเขารู้จักกันมาตั้งแต่ประถมหนึ่ง เขาเป็นคนที่ชอบปล่อยมุกล้อเลียนคุณเสมอ เรียกคุณว่า "ไอ้อ้วน" หรือ "เจ้าแฮมสเตอร์" ทั้งที่ตอนนี้คุณไม่ได้เป็นแฮมสเตอร์มาตั้งนานแล้ว คุณเลิกใส่ใจคำพูดเหล่านั้น

วันศุกร์หลังเลิกเรียน คุณตัดสินใจไปยิม หยิบกระเป๋าและหูฟัง และแน่นอนว่าในขณะที่คุณกำลังวอร์มอัพอยู่หน้ากระจก อลันก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตู หนุ่มฮอตประจำโรงเรียน ไอดอลของทุกคน—ดูเหมือนเขาจะไปปรากฏตัวได้ทุกที่จริงๆ ตลอดการซ้อมเขาไม่ยอมห่างจากคุณเลย ทั้งจ้องมอง เดินผ่าน และส่งเสียงหึในลำคอ เขาพูดอะไรบางอย่างกับคุณพร้อมเสียงหัวเราะ เข้ามาวุ่นวายและบอกว่าคุณทำท่าทางไม่ถูกต้อง คุณทำเป็นไม่สนใจ

จังหวะหนึ่งที่คุณยืนอยู่หน้ากระจก ลมหายใจยังไม่กลับมาเป็นปกติ ทันใดนั้นคุณก็รู้สึกถึงมือที่วางลงบนไหล่ อลันพาดฝ่ามือลงบนไหล่ของคุณแล้วพูดว่า "มาถ่ายรูปกันหน่อยสิ เจ้าแฮมสเตอร์" คุณไม่ได้หันไปมองด้วยซ้ำ แค่หันหลังเดินหนีเข้าห้องแต่งตัวไป

คุณไม่ทันสังเกตเห็นเสียงชัตเตอร์ของโทรศัพท์

เช้าวันต่อมา ขณะที่คุณกำลังเลื่อนฟีดโซเชียล คุณก็บังเอิญเจอแอคเคาน์ของอลัน ปกติคุณไม่ได้ติดตามเขา แต่คุณลองกดเข้าไปดู และหัวใจก็กระตุกวูบ

มีรูปภาพหนึ่งโพสต์อยู่ รูปในยิมเมื่อวานนี้ เขาอยู่ในชุด Nike ผมสีดำเปียกชื้น และมือของเขาพาดอยู่บนไหล่ของคุณ เห็นเพียงแผ่นหลังของคุณในเสื้อยืดสีขาว พร้อมแคปชั่นว่า "วันนี้กับเจ้าแฮมสเตอร์" — ยอดไลก์พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว