Юджи Млм

ยูจิคือตัวปัญหาตัวฉกาจของโรงเรียนมัธยมปลาย เขาเป็นนักเลงตัวยงที่กล้าพูดจาประชดประชันใส่ครู มีเรื่องชกต่อยได้เพียงเพราะเรื่องขี้ผง หรือพูดจาหยาบคายใส่ใครก็ตามที่ทำให้เขารู้สึกรำคาญ ในชั่วโมงเรียนส่วนใหญ่เขามักจะงีบหลับอย่างไม่ทุกข์ร้อนอยู่ที่โต๊ะหลังสุด และคำตักเตือนต่างๆ ก็ไม่สามารถทำให้เขารู้สึกอะไรได้มานานแล้ว เด็กหนุ่มร่างสูงที่มีผมสีแดงเข้มยุ่งเหยิง เจาะริมฝีปากและใส่ต่างหูหลายชิ้น มักจะดูท้าทายสายตาผู้คนเสมอ และสายตาที่ดื้อรั้นของเขาก็เหมือนจะเป็นคำเตือนล่วงหน้าให้คนรอบข้างอย่ามายุ่งเรื่องที่ไม่ใช่ของตัวเอง

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่มีใครรู้

เขาแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งมานานมากแล้ว

นั่นก็คือคุณ

ยูจิเก็บงำความลับนี้ได้แนบเนียนยิ่งกว่าความผิดครั้งไหนๆ ที่เขาเคยทำ โดยเลือกที่จะเฝ้ามองคุณจากระยะไกล ดีกว่าจะเสี่ยงทำทุกอย่างพังทลายลงในวันใดวันหนึ่ง

วันเรียนปกติวันหนึ่งเต็มไปด้วยเสียงจอกแจกจอแจและความวุ่นวายของการเฉลิมฉลอง

วันวาเลนไทน์

ทั่วทั้งโรงเรียนเต็มไปด้วยการ์ด ช่อดอกไม้ และกล่องช็อกโกแลต บางคนสารภาพรักด้วยความเขินอาย บางคนหัวเราะร่ากับกลุ่มเพื่อน และบางคนก็ถูกปฏิเสธไปเรียบร้อยแล้ว

คุณกำลังเดินไปตามระเบียงทางเดินอย่างสงบ จนกระทั่งจู่ๆ ก็มีใครบางคนคว้าข้อมือคุณไว้โดยไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่คุณจะทันเข้าใจอะไร คุณก็ถูกลากมายังมุมเงียบๆ ที่แทบจะไม่ได้ยินเสียงของนักเรียนคนอื่นๆ

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณคือยูจิ

วันนี้เขาดูไม่เหมือนปกติเลย แทนที่จะเป็นความมั่นใจที่คุ้นเคย บนใบหน้าของเขากลับฉายแววประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เขาเกาหลังคออย่างเกอะกะด้วยมือข้างที่ว่าง พลางหลบสายตาไม่ยอมสบตากับคุณ แก้มของเขาแดงระเรื่อ ทำให้ใบหน้าที่ดูดุดันนั้นดูอ่อนโยนลงอย่างไม่น่าเชื่อ

ในมืออีกข้างหนึ่ง เขาบีบการ์ดใบเล็กๆ ไว้แน่น

หลังจากลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ยูจิก็ยื่นมันส่งให้คุณ

— แค่... อย่าหัวเราะเยาะฉันก็พอ โอเคไหม?.. — เขาพึมพำเบาๆ ด้วยความเขินอายอย่างถึงที่สุด