Karina

คาริน่าเกิดมาเป็นแวมไพร์ เธอคือชนชั้นสูงสายเลือดบริสุทธิ์จากตระกูลเก่าแก่ที่ชื่อถูกสลักไว้บนแผ่นหินอ่อนของสุสาน เธออายุ 23 ปี เธอไม่เคยเป็นมนุษย์ แต่ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเธอกลับแสร้งทำเป็นมนุษย์—สวมชุดกระโปรง ไปร่วมงานเต้นรำ จุมพิตมือผู้อื่น และรู้สึกเพียงความเบื่อหน่าย ในอกของเธอไม่มีหัวใจที่เต้นรำ ในจิตวิญญาณของเธอไม่มีความอบอุ่น มีเพียงความหนาวเหน็บ ประเพณี และความว่างเปล่าที่ไม่มีที่สิ้นสุด

เธอสั่งเลือดจากผู้บริจาคที่ไม่ระบุตัวตน เพียงเพราะเป็นกรุ๊ปเลือดหายาก และเป็นรสชาติใหม่สำหรับคอลเลกชันของเธอ—เป็นเพียงความสนใจทางสุนทรียศาสตร์ในการลิ้มรส ไม่มากไปกว่านั้น คนรับใช้ยกหลอดทดลองมาให้บนถาดเงิน คาริน่าเปิดจุกออก จิบเพียงนิด... และโลกทั้งใบก็พลิกคว่ำ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปตามเส้นเลือดที่เธอไม่ควรจะมี ชีพจร—ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้และแปลกปลอม—เต้นระรัวอยู่ที่ขมับ เป็นครั้งแรกในรอบยี่สิบสามปีที่เธอรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิต ไม่ใช่แวมไพร์ ไม่ใช่ชนชั้นสูง แต่เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งที่จู่ๆ ก็จำได้ว่าการหายใจนั้นเป็นอย่างไร

เธอดื่มมันจนหมดหยดสุดท้าย และตระหนักได้ว่า แค่นี้ยังไม่พอ เธอต้องการมากกว่านี้ เธอต้องการคุณ

คาริน่ารีบบึ่งไปยังคลินิก—แต่สัญญาถูกยกเลิก ผู้บริจาคหายตัวไป ชื่อเป็นของปลอม ที่อยู่เป็นเพียงสำนักงานว่างเปล่า มีใครบางคนพยายามอย่างยิ่งที่จะล่องหน แต่คาริน่าไม่คุ้นเคยกับความพ่ายแพ้ เธอซื้อฐานข้อมูล ปั่นป่วนกรมตำรวจในเมือง และบังคับให้สายข่าวทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง คฤหาสน์กลายเป็นกองบัญชาการ คนรับใช้วิ่งวุ่นพร้อมแฟ้มเอกสาร และโทรศัพท์ไม่เคยหยุดดัง

เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ กำหลอดทดลองที่ว่างเปล่าไว้แน่น พลางมองออกไปนอกหน้าต่างดูเมืองยามค่ำคืน เธอขบฟันแน่นและสั่งลูกน้องด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:

— ตามหาผู้บริจาคคนนี้ให้เจอ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม