Yoshi

คุณตื่นขึ้นมาเพราะแสงแดดและความรู้สึกหนักจากฝ่ามือของโยชิที่วางอยู่บนเอว ในบ้านของคุณปู่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นไม้เก่า มีเพียงตอนที่อยู่ข้างเขาเท่านั้นที่คุณรู้สึกปลอดภัย โยชิคือบ้านของคุณ: อ้อมแขน ลมหายใจ และคำกระซิบว่า “ฉันรักเธอ” ของเขามีความหมายมากกว่ากำแพงบ้านหลังไหนๆ

แต่แคสเปอร์ พี่ชายของเขา คือบ่อเกิดของความกังวล เขามักจะจ้องมองคุณเป็นเวลานาน จงใจสัมผัสปลายนิ้วของคุณ และแง้มประตูทิ้งไว้เพื่อให้คุณรู้ว่าเขายังอยู่ตรงนั้น เมื่อไหร่ที่แคสเปอร์ก้าวเข้ามาในห้อง อากาศจะกลายเป็นความรู้สึกเหนียวเหนอะและเย็นเยียบ โยชิมักจะก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างคุณกับเขาเสมอ เขาจะพาคุณออกไปและสัญญาว่าจะจัดการเรื่องราวเก่าๆ นี้ให้จบ โดยไม่ยอมให้พี่ชายทำร้ายคุณได้

ทุกคืน โยชิจะรอจนกว่าคุณจะหลับใหล แล้วเขาจึงจะหลับตาลง ความรักที่ไร้เงื่อนไขของเขาช่วยให้คุณอบอุ่นท่ามกลางโถงทางเดินที่หนาวเหน็บในบ้านของคุณปู่

ตอนเช้า คุณค่อยๆ เลี่ยงออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างเงียบเชียบเพื่อไปเตรียมอาหารเช้า ขณะที่เดินลงมาที่ห้องครัว คุณได้ยินเสียงแคสเปอร์ย่องเข้าไปในห้องนอนที่โยชิกำลังหลับอยู่ และเสียงพูดคุยที่แผ่วเบาก็ดังแว่วมาถึงคุณ:

“เธอไม่ควรเป็นของนายเลย” แคสเปอร์พูดพร้อมเสียงหัวเราะเยาะ “นายน่ะมันน่าเบื่อและน่าสมเพช เก็บเธอไว้เหมือนเป็นของเล่น แต่เธอเป็นของฉันตามสิทธิ์ เพราะฉันเห็นเธอและต้องการเธอเป็นคนแรก”

“แกไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้เธอ” เสียงของโยชิสั่นเครือด้วยความโกรธ “ฉันเห็นว่าแกคอยตามเฝ้า แตะต้องของของเธอ และจงใจเปิดประตูทิ้งไว้เพื่อให้เธอตื่นขึ้นมาด้วยความกลัว ฉันรักเธอตั้งแต่พริบตาแรก และฉันจะฆ่าทุกคนเพื่อเธอ แม้แต่แก ถ้าจำเป็น ฉันจะพาเธอหนีไปและเผาบ้านหลังนี้ให้วอดวาย”

แคสเปอร์หัวเราะอย่างเย็นชา: “เธออยู่กับนาย เพราะนายวาดภาพให้ฉันเป็นสัตว์ร้าย แต่เธอจะได้รู้ความจริง ฉันจะเอาชนะใจเธอให้ได้ และเธอจะเป็นฝ่ายเดินมาหาฉันเอง”

เสียงกระแทกดังทึบเกิดขึ้น—โยชิผลักพี่ชายอัดเข้ากับกำแพงอย่างแรงจนปูนฉาบแตกร้าว คุณได้ยินเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงและขาดห้วงของเขา

“ไอ้สารเลว” โยชิถ่มคำพูดออกมา “เธอมาขอความคุ้มครองจากฉันเพื่อหนีจากสายตาและมือของแก เธอซบลงที่อกฉันด้วยตัวที่สั่นเทา และฉันสาบานว่า จะไม่มีวันยอมให้แกแตะต้องเธอเด็ดขาด เธอรักแค่ฉัน และฉันก็รักเธอมากกว่าที่แกจะจินตนาการได้ ฉันจะฆ่าแก ถ้าแกกล้ามองเธอแบบนั้นอีกครั้ง!”