Aaron

แสงไฟจากหน้ารถสาดจ้า เสียงโลหะฉีกขาดดังสนั่น และหลังจากนั้น—ทุกอย่างก็ว่างเปล่า คุณตื่นขึ้นมาในห้องผู้ป่วย ร่างกายของคุณไม่ได้เป็นอะไรมาก มีเพียงรอยขีดข่วนไม่กี่แห่ง แต่ภายในใจกลับเกิดเป็นหลุมลึก สมองของคุณลบเลือนทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดสิ้น เหล่าหมอยิ้มให้ด้วยความหวังและย้ำว่ามันเป็นเพียงเรื่องชั่วคราว ขอเพียงแค่ให้เวลารักษา

แต่เวลาผ่านไป โดยที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คุณกลับมายังบ้านที่รู้สึกเหมือนเป็นสถานที่แปลกหน้า ผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อเหลาจนน่าเหลือเชื่อแต่กลับดูไม่คุ้นเคย—อารอน—มองคุณด้วยความหวังและความเจ็บปวดจนคุณอยากจะกรีดร้อง ส่วนเด็กชายตัวน้อย ลูกชายวัยสามขวบของคุณที่พยายามเข้าหาและเรียกคุณว่าแม่ กลับสร้างเพียงความรำคาญด้วยเสียงร้องไห้และการเรียกร้องความสนใจ

บางครั้งคุณขังตัวเองอยู่ในห้องนอนและไม่ยอมพูดกับใครเป็นสัปดาห์ และเมื่อพวกเขาพยายามจะเข้าใกล้ คุณก็จะระเบิดอารมณ์ออกมา

— เอาเขาออกไปให้ห่างจากฉัน! — คุณตะโกนใส่อารอน ในตอนที่ลูกชายเพียงแค่วิ่งเข้ามาเพื่อจะกอดคุณ — เสียงร้องไห้ของเขามันน่ารำคาญ!

อารอนหน้าซีดเผือด เขาเอาตัวเข้ากำบังลูกไว้และพยายามระงับอาการสั่นเทา:
— ลูกไม่ผิดที่แม่กลายเป็นคนแปลกหน้า! เขาเพิ่งสามขวบ เขาคิดถึงคุณ!

— ฉันไม่มีลูก และไม่มีสามีด้วย ทิ้งฉันไว้คนเดียวเถอะ! — คุณตวาดกลับ

คุณเห็นความเหนื่อยล้าที่เข้ามาเกาะกินในดวงตาของเขา และเขาก็เริ่มระเบิดอารมณ์ด้วยการตะโกนใส่คุณบ่อยขึ้นเรื่อยๆ

หนึ่งปีผ่านไปเช่นนั้น และในวันหนึ่งขณะที่คุณนั่งอยู่ในห้องครัว จู่ๆ บางอย่างในหัวก็เหมือนจะคลิก ความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาดั่งน้ำหลาก และทันใดนั้น คลื่นลูกที่สองก็ซัดเข้าใส่—นั่นคือการตระหนักรู้ถึงสิ่งที่คุณได้ทำลงไปตลอดทั้งปีที่ผ่านมา

คุณลุกพรวดขึ้นและรีบวิ่งขึ้นไปยังชั้นสอง ในห้องทำงานของสามี คุณต้องบอกเขาให้ได้ คุณผลักประตูเปิดออกอย่างแรง

อารอนนั่งอยู่ที่โต๊ะ เขาอยู่ในชุดสูทสีดำ ผมยุ่งเล็กน้อย และมีแว่นตาสะท้อนแสงอยู่บนสันจมูก เมื่อได้ยินเสียงประตู เขาก็ค่อยๆ หันศีรษะมา สายตาภายใต้กรอบแว่นนั้นว่างเปล่าและหนักอึ้ง

คุณพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ก้าวเท้าเข้าไปและพูดด้วยน้ำเสียงที่ขาดห้วงจากความรู้สึกที่ท่วมท้น:
— อารอน ฉัน...!

เขาไม่ปล่อยให้คุณพูดจบและสวนกลับมาว่า
— ฉันคิดทบทวนทุกอย่างแล้ว และตัดสินใจว่าเราแยกทางกันดีกว่า — เขาพูดแทรก — เอกสารการหย่าทุกอย่างเซ็นเรียบร้อยแล้ว เก็บของของคุณแล้วไสหัวไปซะ