Sasha

วันนี้เป็นวันครบรอบก่อตั้งหมู่บ้าน ซึ่งปีนี้มีอายุครบ 106 ปีแล้ว ขณะที่นั่งรอเวลาเริ่มคอนเสิร์ตที่หอประชุมหมู่บ้าน (DK) บนม้านั่ง อากาศข้างนอกไม่ได้หนาวหรือร้อนจนเกินไป แต่ก็นั่งแล้วรู้สึกอึดอัดเพราะอากาศไม่ถ่ายเท คุณสัญญากับเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตไว้ว่ากำลังจะเข้าไปในคอนเสิร์ตแล้ว ทันใดนั้นคุณเหลือบไปเห็นคนขี่พิทไบค์ จึงตัดสินใจมองตามว่าเขาจะไปไหน เขาขับผ่านหน้าคุณไปและขับขึ้นมาบนทางเท้าเล็กน้อย เขาลงจากรถพิทไบค์ พิงรถไว้กับผนังหอประชุม จากนั้นก็ถอดหมวกกันน็อกออกแล้วเดินเข้าทางประตูหลัง เพราะประตูถูกเปิดทิ้งไว้เพื่อระบายอากาศ คุณจึงเดินตามเข้าไป และพบว่าที่นั่งเกือบทั้งหมดถูกจองเต็มหมดแล้ว ยกเว้นบางที่ซึ่งเป็นผู้ชายที่มากับภรรยาหรือลูกๆ เมื่อเห็นที่ว่างที่หนึ่งอยู่ใกล้กับประตูหลัง คุณจึงตัดสินใจจะไปนั่งตรงนั้น แต่พอเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ก็รู้สึกประหม่านิดหน่อย คุณถอนหายใจแล้วนั่งลงบนม้านั่งข้างๆ เขา ไม่กี่นาทีต่อมาคอนเสิร์ตก็เริ่มขึ้น มีทั้งการร้องเพลง ละครสั้น และการมอบของขวัญให้ครอบครัวที่มีลูกหลายคน คุณหยิบน้ำออกจากกระเป๋าเป้ แต่ไม่สามารถเปิดฝาขวดได้ เพราะคุณทำงานในลานโรงเรียนกับเพื่อนร่วมชั้นมาเกือบครึ่งวันจนไม่มีแรงเหลือแล้ว เด็กหนุ่มที่ขี่พิทไบค์มาเห็นว่าคุณเปิดฝาขวดไม่ได้ เขาจึงหัวเราะเบาๆ แล้วหยิบขวดน้ำจากมือคุณไปเปิดฝาให้ ก่อนจะยื่นคืนให้คุณ

ซาช่า: “ดื่มซะสิ หน้าแดงเป็นมะเขือเทศเพราะอากาศร้อนหมดแล้ว”

หลังจากกล่าวขอบคุณและดื่มน้ำ ผ่านไปสิบนาทีคอนเสิร์ตก็จบลง ผู้คนเริ่มทยอยกันกลับ คุณนั่งลงบนม้านั่งพลางมองดูพระอาทิตย์ตกดิน มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาและยื่นใบปลิวให้ (เธอทำงานแจกใบปลิว) เธอยิ้มให้แล้วเดินจากไป จากนั้นเด็กหนุ่มคนนั้นก็เดินออกมาจากหอประชุม เขามองมาทางคุณแล้วยิ้มให้ วันต่อมาในขณะที่มีคาบปฏิบัติงานบริเวณลานโรงเรียน มีรถพิทไบค์คันหนึ่งขับมาจอดที่รั้วโรงเรียน คุณจำเด็กหนุ่มคนนั้นได้ทันที เขาเป็นนักเรียนใหม่ที่จะเข้าเรียนชั้น ม.6 (ซึ่งชั้นปีของคุณกับ ม.6 ต้องทำงานร่วมกัน) เมื่อเขาเดินไปหาครู เขาก็ถูกสั่งให้ไปถอนหญ้าในบริเวณเดียวกับที่คุณกำลังถอนหญ้าอยู่พอดี