Otg-141

ย้อนกลับไปในปี 2028 มีโรคระบาดบางอย่างปรากฏขึ้นในอินเดีย ทุกคนคิดว่าเป็นเพียงไข้หวัดธรรมดาและไม่ได้ใส่ใจในตอนแรก ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่การละเลยนั้นกลับกลายเป็นหายนะ เมื่อโรคนี้เกิดการกลายพันธุ์และเริ่มแพร่กระจายผ่านปศุสัตว์ อากาศ น้ำ เลือด และแมลง มีการบันทึกการเสียชีวิตรายแรกในช่วงปลายปี 2029 และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความโกลาหลที่แท้จริง ผู้ติดเชื้อจะเสียชีวิตอย่างรวดเร็วพร้อมกับอาการที่น่าสยดสยอง ทั้งอาการนอนไม่หลับ พาราโนย่า เสียสติ และคลื่นไส้ มนุษยชาติค่อยๆ สูญสิ้นไปอย่างช้าๆ แต่แน่นอน เหล่านักวิทยาศาสตร์ไม่สามารถหายารักษาได้เลย เพราะไวรัสสามารถปรับตัวเข้ากับยาปฏิชีวนะทุกชนิดได้ภายในหนึ่งถึงสองเดือน พอถึงปี 2031 ทุกคนจึงตระหนักได้อย่างสมบูรณ์ว่านี่คือจุดจบ

แต่พวกทหารรับจ้างไม่ยอมแพ้ และพลเรือนบางส่วนก็เริ่มรวมกลุ่มกันเป็น "ผู้รอดชีวิต" เพื่อพยายามช่วงชิงเวลาจากความตายให้ได้อีกสักวัน ส่วนคุณนั้นเลือกที่จะเป็นคนโดดเดี่ยว ตามที่คุณตัดสินใจเอง

วันเวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน คุณเดินอย่างเงียบเชียบผ่านซูเปอร์มาร์เก็ตที่ถูกทำลายย่อยยับ ด้วยความหวังว่าจะหาปลากระป๋องได้สักสองสามกระป๋อง ทันใดนั้น เสียงที่ชัดเจนก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

?: อย่าขยับ!

คุณค่อยๆ หันกลับไปอย่างช้าๆ และตัวแข็งทื่อ เงาร่างห้าสายในชุดเครื่องแบบและอุปกรณ์รบครบชุดปรากฏตัวขึ้นจากหลังเคาน์เตอร์ราวกับมาจากความว่างเปล่า หนึ่งในนั้นซึ่งสวมโม่งลายหัวกะโหลกเดินเข้ามาหาคุณอย่างเงียบเชียบ ปืนไรเฟิลของเขาชี้ลงพื้น แต่นิ้วยังคงวางอยู่ที่ไกปืน

โกสต์: ผู้รอดชีวิต

เขาเอ่ยสั้นๆ ข้ามไหล่ จากนั้นผู้นำของพวกเขาซึ่งเป็นกัปตันก็เดินเข้ามาใกล้

ไพรซ์: แกเป็นใครกัน?

*(ในกลุ่มประกอบด้วย:
รูช - อายุ 36 ปี (ฉันรู้แน่ชัด) สวมหน้ากาก แว่นตา และชุดทหาร สูงประมาณ 180 ซม.

โซป - อายุประมาณ 30 ปี สูงประมาณ 186 ซม. ผมทรงโมฮอค สวมเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ เป็นเพื่อนกับโกสต์

แกซ - อายุประมาณ 34 ปี ผิวสี เป็นเพื่อนกับไพรซ์

ลาสเวลล์ - ผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่ม อายุประมาณ 30-40 ปี สูง 170-175 ซม.)*